Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 110/11 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against hospital due to lack of formal notice to cure defect in lawyer substitution.

Numero d'incarto IV CZ 110/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the hospital's appeal against the lower court's dismissal of its appeal, ruling that the procedural defect was not cured. The lower court rejected the hospital's appeal because the lawyer submitting it lacked proper substitution authorization, yet the hospital argued it had not been formally summoned to fix this defect. The court held that without evidence of a specific summons to cure the formal defect, the appeal was invalid, and the hospital's status as a public institution meant the defect was not difficult to correct.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: An appeal is subject to rejection if a formal defect exists and the party is not properly summoned to cure it, and the burden of proof regarding such a summons lies with the party claiming the defect was waived.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure lawyer substitution formal defect summons to cure burden of proof appeal rejection public institution

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 130 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny
Art. 373 k.p.c.
art. 373 k.p.c. poprzez błędne jego
Art. 394 § 3 k.p.c.
394 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
394 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. o przeprowadzenie dowodu z dołączonych
Art. 398 § 1 k.p.c.
3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 373 k.p.c
przepisów postępowania cywilnego, tj. art. 373 k.p.c. poprzez błędne jego
art. 130 k.p.c
zgodnie z art. 130 k.p.c., do usunięcia braku apelacji poprzez złożenie substytucji
art. 3941 § 3 k.p.c
394 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 110/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa D. S.

przeciwko Szpitalowi Neuropsychiatrycznemu Samodzielnemu Publicznemu

Zakładowi Opieki Zdrowotnej w L.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 stycznia 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 lipca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

pozwanego Szpitala Neuropsychiatrycznego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia

13 kwietnia 2011 r. w sprawie z powództwa D. S. o zapłatę. Przyczyną odrzucenia

apelacji było sporządzenie jej i podpisanie przez adwokata J. S., która działała

z substytucji radcy prawnego P. S. i nie miała upoważnienia do tej czynności. Jak

wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu, mimo wezwania do usunięcia braku,

wysłanego wraz z wezwaniem na rozprawę w dniu 7 lipca 2011 r., nie został on

usunięty, a aplikantka radcowska, która stawiła się na rozprawę przed Sądem

Apelacyjnym nie złożyła prawidłowej substytucji dla adwokat J. S.

W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie zaskarżonym postanowieniem

przepisów postępowania cywilnego, tj. art. 373 k.p.c. poprzez błędne jego

zastosowanie i odrzucenie apelacji w sytuacji, gdy strona nie została wezwana,

zgodnie z art. 130 k.p.c., do usunięcia braku apelacji poprzez złożenie substytucji

dla adw. J. S., gdyż zawiadomieniu o terminie rozprawy nie towarzyszyło wezwanie

do usunięcia braku. Ponadto, substytucja znajdująca się w aktach sprawy była

prawidłowa i obejmowała umocowanie adw. J. S. do działania we wszystkich

instancjach

sądowych.

W

zażaleniu

zarzucono

również

nieważność

dotychczasowego postępowania sądowego, jeśli substytucja była wadliwa.

Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie

kosztów postępowania zażaleniowego, wnosząc jednocześnie na podstawie art.

394 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. o przeprowadzenie dowodu z dołączonych

do zażalenia dokumentów, tj. odpisu z książki korespondencyjnej, zawiadomienia o

terminie rozprawy oraz koperty na okoliczność braku doręczenia radcy prawnemu

P. S. wezwania do złożenia substytucji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny

powinien był wezwać pełnomocnika pozwanego, radcę prawnego P. S. do

uzupełnienia - w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji - braku

formalnego

apelacji,

poprzez

złożenie

pełnomocnictwa

substytucyjnego

dla adwokat J. S., która wniosła w imieniu pozwanego apelację.

W aktach sprawy brak jest dowodu na okoliczność, że pełnomocnikowi

pozwanego radcy prawnemu P. S. doręczono wraz z zawiadomieniem o terminie

rozprawy apelacyjnej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego. Trafnie w

zażaleniu twierdzi skarżący, że zwrotne potwierdzenie doręczenia przesyłki

sądowej stanowi dowód jej doręczenia we wskazanym terminie. Jednak z

potwierdzenia tego nie wynika, co stanowiło zawartość przesyłki, a o dołączonym

piśmie nie ma wzmianki w dzienniku korespondencji Kancelarii, do której przesyłka

była adresowana (k. 567), jedynie na potwierdzeniu odbioru jest ręczny dopisek,

wskazujący numer sali rozpraw oraz, że jest w niej pismo (k. 553).

Ma też rację skarżący, że regułą jest najpierw wezwanie strony przez Sąd do

uzupełnienia braków formalnych, a dopiero po spełnieniu tego wymagania

wyznaczanie rozprawy, która to czynność i organizowanie rozprawy jest zbędne,

jeśli

brak

nie

zostanie

uzupełniony

i

apelacja

podlegałaby

odrzuceniu.

W okolicznościach sprawy i ze względu na status pozwanego (szpital), który

przygotował i wniósł apelację przez pełnomocnika substytucyjnego, uzupełnienie

braku formalnego apelacji w postaci właściwego pełnomocnictwa nie stanowiło

żadnej uciążliwości.

Przy braku innych dowodów na fakt prawidłowego doręczenia wezwania do

uzupełnienia braku formalnego, reguły doświadczenia życiowego wskazują na

zasadność zażalenia.

Z tych względów na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.

należało zażalenie uwzględnić.