Supreme Court allows appeal against hospital due to lack of formal notice to cure defect in lawyer substitution.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court granted the hospital's appeal against the lower court's dismissal of its appeal, ruling that the procedural defect was not cured. The lower court rejected the hospital's appeal because the lawyer submitting it lacked proper substitution authorization, yet the hospital argued it had not been formally summoned to fix this defect. The court held that without evidence of a specific summons to cure the formal defect, the appeal was invalid, and the hospital's status as a public institution meant the defect was not difficult to correct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 130 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: An appeal is subject to rejection if a formal defect exists and the party is not properly summoned to cure it, and the burden of proof regarding such a summons lies with the party claiming the defect was waived.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 110/11
POSTANOWIENIE
Dnia 12 stycznia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa D. S.
przeciwko Szpitalowi Neuropsychiatrycznemu Samodzielnemu Publicznemu
Zakładowi Opieki Zdrowotnej w L.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 stycznia 2012 r.,
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 7 lipca 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację
pozwanego Szpitala Neuropsychiatrycznego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia
13 kwietnia 2011 r. w sprawie z powództwa D. S. o zapłatę. Przyczyną odrzucenia
apelacji było sporządzenie jej i podpisanie przez adwokata J. S., która działała
z substytucji radcy prawnego P. S. i nie miała upoważnienia do tej czynności. Jak
wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu, mimo wezwania do usunięcia braku,
wysłanego wraz z wezwaniem na rozprawę w dniu 7 lipca 2011 r., nie został on
usunięty, a aplikantka radcowska, która stawiła się na rozprawę przed Sądem
Apelacyjnym nie złożyła prawidłowej substytucji dla adwokat J. S.
W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie zaskarżonym postanowieniem
przepisów postępowania cywilnego, tj. art. 373 k.p.c. poprzez błędne jego
zastosowanie i odrzucenie apelacji w sytuacji, gdy strona nie została wezwana,
zgodnie z art. 130 k.p.c., do usunięcia braku apelacji poprzez złożenie substytucji
dla adw. J. S., gdyż zawiadomieniu o terminie rozprawy nie towarzyszyło wezwanie
do usunięcia braku. Ponadto, substytucja znajdująca się w aktach sprawy była
prawidłowa i obejmowała umocowanie adw. J. S. do działania we wszystkich
instancjach
sądowych.
W
zażaleniu
zarzucono
również
nieważność
dotychczasowego postępowania sądowego, jeśli substytucja była wadliwa.
Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie
kosztów postępowania zażaleniowego, wnosząc jednocześnie na podstawie art.
394 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. o przeprowadzenie dowodu z dołączonych
do zażalenia dokumentów, tj. odpisu z książki korespondencyjnej, zawiadomienia o
terminie rozprawy oraz koperty na okoliczność braku doręczenia radcy prawnemu
P. S. wezwania do złożenia substytucji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny
powinien był wezwać pełnomocnika pozwanego, radcę prawnego P. S. do
uzupełnienia - w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji - braku
formalnego
apelacji,
poprzez
złożenie
pełnomocnictwa
substytucyjnego
dla adwokat J. S., która wniosła w imieniu pozwanego apelację.
W aktach sprawy brak jest dowodu na okoliczność, że pełnomocnikowi
pozwanego radcy prawnemu P. S. doręczono wraz z zawiadomieniem o terminie
rozprawy apelacyjnej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego. Trafnie w
zażaleniu twierdzi skarżący, że zwrotne potwierdzenie doręczenia przesyłki
sądowej stanowi dowód jej doręczenia we wskazanym terminie. Jednak z
potwierdzenia tego nie wynika, co stanowiło zawartość przesyłki, a o dołączonym
piśmie nie ma wzmianki w dzienniku korespondencji Kancelarii, do której przesyłka
była adresowana (k. 567), jedynie na potwierdzeniu odbioru jest ręczny dopisek,
wskazujący numer sali rozpraw oraz, że jest w niej pismo (k. 553).
Ma też rację skarżący, że regułą jest najpierw wezwanie strony przez Sąd do
uzupełnienia braków formalnych, a dopiero po spełnieniu tego wymagania
wyznaczanie rozprawy, która to czynność i organizowanie rozprawy jest zbędne,
jeśli
brak
nie
zostanie
uzupełniony
i
apelacja
podlegałaby
odrzuceniu.
W okolicznościach sprawy i ze względu na status pozwanego (szpital), który
przygotował i wniósł apelację przez pełnomocnika substytucyjnego, uzupełnienie
braku formalnego apelacji w postaci właściwego pełnomocnictwa nie stanowiło
żadnej uciążliwości.
Przy braku innych dowodów na fakt prawidłowego doręczenia wezwania do
uzupełnienia braku formalnego, reguły doświadczenia życiowego wskazują na
zasadność zażalenia.
Z tych względów na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.
należało zażalenie uwzględnić.