Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 110/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to file within 7 days after notice to prepare reasoning.

Numero d'incarto IV CZ 110/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by H. G. and A. G. regarding their claim of acquisitive prescription. The lower court rejected the appeal as untimely because the appellant failed to file the appeal within the statutory period after being notified to prepare the court's reasoning. The court found that the appellants' lack of attendance at a scheduled hearing and their delayed discovery of the proceedings demonstrated a lack of due diligence, precluding any claim of faultless delay. Consequently, the appeal was rejected under the Civil Procedure Code for being filed after the deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 1 § 2 i 3 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 2 i 3 k.p.c.; Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.: A party's failure to file an appeal within the prescribed period, evidenced by lack of attendance at hearings and failure to demonstrate due diligence, constitutes their own fault and precludes the restoration of the appeal deadline.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisitive prescription failure to file appeal lack of due diligence restoration of deadline Civil Procedure Code court reasoning notice untimely appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 § 1 k.p.c.
wnioskodawczynie nie wniosły w terminie apelacji bez swojej winy (art. 168 § 1 k.p.c.)
Art. 169 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z
Art. 394 § 1 § 2 i 3 k.p.c.
397 § 2 oraz art. 394 § 2 i 3 w związku z art.
Art. 370 k.p.c.
jako wniesione po terminie (art. 370 w
Art. 397 § 2 k.p.c.
związku z art. 397 § 2 oraz art.
Art. 394 § 2 i 3 k.p.c.
397 § 2 oraz art. 394 § 2 i 3 w związku z art.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
397 § 2 oraz art. 394 § 2 i 3 w związku z art.
art. 168 § 1 k.p.c
wnioskodawczynie nie wniosły w terminie apelacji bez swojej winy (art. 168 § 1 k.p.c.)
art. 169 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, OSNC 2000, nr 3, poz. 51
postanowienie z dnia 2 siergnia 2006 r., I UZ 13/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 238

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 110/09

POSTANOWIENIE

Dnia 8 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku H. G. i A. G.

przy uczestnictwie Gminy Miasta G.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 stycznia 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni H. G.

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt III Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

H. G. i A. G. wniosły o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie niezabudowanej

działki o powierzchni 235 m2 położonej w G. przy ul. G. stanowiącej część działki nr

40/2. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. Sąd Rejonowy w G. oddalił wniosek.

Dnia 23 września 2008 r. wnioskodawczynie wniosły apelację od tego postanowienia

wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Podkreśliły, że

uprzednio wnosiły o połączenie sprawy do łącznego rozpoznania ze sprawą z wniosku

ich sąsiadów dotyczącego również zasiedzenia części działki nr 40/2. W dniu 18

września 2008 r. dowiedziały się od sąsiada T. O., że poprzedniego dnia odbyła się

rozprawa w Sądzie Rejonowym, w czasie której dowiedział się on, że wniosek H. G. i A.

G. został prawomocnie oddalony dnia 21 sierpnia 2008 r. Na rozprawie przez Sądem

Rejonowym, która odbyła się w celu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do

wniesienia apelacji, H. G. podniosła, że jej córka A. G. dzwoniła do sekretariatu Sądu

Rejonowego i dowiedziała się, że wyznaczona na dzień 11 sierpnia 2008 r. rozprawa nie

odbędzie się z powodu braku określonych dokumentów. Postanowieniem z dnia 27

stycznia 2009 r. Sąd Rejonowy przywrócił termin do wniesienia apelacji.

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił apelację

jako

złożoną

po

wnioskodawczynie

terminie

nie

do

jej

wniesienia.

Zdaniem

uprawdopodobniły przedstawionych

Sądu

Okręgowego,

okoliczności ani nie

wskazały, że nie złożyły apelacji bez swojej winy.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawczynie wniosły o

uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 18 września 2009 r.

Sąd Okręgowy w G. odrzucił zażalenie A. G. jako wniesione po terminie (art. 370 w

związku z art. 397 § 2 oraz art. 394 § 2 i 3 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c.). W

uzasadnieniu wyjaśnił, że wnioskodawczyni A. G. nie złożyła wniosku o doręczenie

postanowienia, a więc termin do wniesienia przez nią zażalenia zaczął biec od dnia

ogłoszenia postanowienia w dniu 5 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przewodniczący składu orzekającego w Sądzie Okręgowym po zamknięciu

rozprawy w dniu 5 czerwca 2009 r. ogłosił postanowienie o odrzuceniu apelacji, a

następnie pouczył wnioskodawczynie o przysługiwaniu zażalenia do Sądu Najwyższego,

o konieczności złożenia w tym celu w terminie 7 dni od ogłoszenia postanowienia

wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu postanowienia wraz z

uzasadnieniem oraz wniesienia za zażalenia w ciągu 7 dni od dnia doręczenia

postanowienia z uzasadnieniem za pośrednictwem pełnomocnika – adwokata lub radcy

prawnego. Stosownie do tego pouczenia, wnioskodawczyni H. G. wniosła o wydanie

postanowienia wraz z uzasadnieniem. W związku z postanowieniem Sądu Okręgowego

z

dnia

września

2009

r.

o

odrzuceniu

zażalenia

wniesionego

przez

wnioskodawczynię A. G., postanowienie tego Sądu z dnia 5 czerwca 2009 r. o

odrzuceniu apelacji uprawomocniło się w stosunku do niej. Sprawia to, że przedmiotem

rozpoznania może być tylko zażalenie wniesione przez wnioskodawczynię H. G.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że podważenie przez sąd

drugiej instancji prawidłowości postanowienia sądu pierwszej instancji o przywróceniu

terminu do wniesienia apelacji powinno ograniczać się do sytuacji, gdy w

okolicznościach sprawy istnieje pewna (oczywista) ku temu podstawa (postanowienie z

dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, OSNC 2000, nr 3, poz. 51; postanowienie z

dnia 2 sierpnia 2006 r., I UZ 13/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 238).

W okolicznościach niniejszej sprawy istnieje wspomniana wyżej pewna

(oczywista) podstawa. Po pierwsze, wnioskodawczynie otrzymały wezwanie do

osobistego stawiennictwa na rozprawę, a mimo to nie stawiły się. Twierdzenie

wnioskodawczyń, iż dowiedziały się od sekretariatu wydziału cywilnego w tym Sądzie o

odwołaniu rozprawy, nie zostało zaś uprawdopodobnione. Po drugie, okoliczność, że

wnioskodawczynie przez ponad miesiąc od dnia, w którym miała się odbyć rozprawa,

nie wykazywały zainteresowania sprawą, a następnie dowiedziały się przypadkowo od

sąsiada o odbyciu się rozprawy i wydaniu przez Sąd postanowienia w ich sprawie,

świadczy o niezachowaniu przez nie należytej staranności, jakiej można oczekiwać od

osób właściwie dbających o swoje interesy. W tej sytuacji nie można uznać, że

wnioskodawczynie nie wniosły w terminie apelacji bez swojej winy (art. 168 § 1 k.p.c.)

oraz, że uprawdopodobniły okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu

(art. 169 § 2 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z

art. 3941 § 2 i 3 k.p.c.).