Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 110/08 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal by attorney's limited authority document covering prior case phases.

Numero d'incarto IV CZ 110/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the appellant's cassation appeal. The appellant's attorney submitted a power of attorney authorizing actions related to the preparation and filing of the cassation appeal, which the appellate court had rejected as insufficient because it referenced the appellate procedure. The court ruled that such a document was valid because it covered procedural acts occurring after the final judgment but relating to earlier stages of the proceedings, thereby allowing the appeal to proceed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 91 k.p.c.; Art. 130 § 1, 3 k.p.c.: A power of attorney granted for specific procedural acts following the final judgment remains valid if those acts concern earlier phases of the proceedings, provided the scope is not limited to the current procedural stage.

Parole chiave

Generato dall'IA
power of attorney scope cassation appeal filing procedural acts post-judgment appellate procedure limitation attorney authority validity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 91 k.p.c.
procesowego, o którym mowa w art. 91 k.p.c. nie wchodzą czynności procesowe
Art. 130 § 1 k.p.c.
zażaleniu w odniesieniu do naruszenia art. 130 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 130 § 3 k.p.c.
zażaleniu w odniesieniu do naruszenia art. 130 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art.
Art. 398 § 5 k.p.c.
3941 § 3 w związku z art. 39815 k.p.c.
art. 91 k.p.c
procesowego, o którym mowa w art. 91 k.p.c.
art. 39815 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39815 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 110/08

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa A.O.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SA

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 stycznia 2009 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 24.10.2008 r. odrzucił skargę

kasacyjną powoda wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 8.05.2008 r. albowiem

pełnomocnik powoda mimo wezwania nie przedłożył pełnomocnictwa, z

którego

wynika jego umocowanie do wniesienia skargi kasacyjnej i reprezentowania

powoda w postępowaniu kasacyjnym.

Postanowienie to zaskarżył powód wnosząc o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pełnomocnik powoda został ustanowiony z urzędu postanowieniem Sądu

Apelacyjnego z dnia 18.07.2005 r. Zakres tego postanowienia nie obejmował

umocowania

do

wniesienia

skargi

kasacyjnej

i

udziału

w postępowaniu

kasacyjnym. Jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale (7) z dnia 5.06.2008 r. III

CZP 142/07 (OSNC 2 008, nr 11, poz. 122) do zakresu pełnomocnictwa

procesowego, o którym mowa w art. 91 k.p.c. nie wchodzą czynności procesowe

podejmowane po uprawomocnieniu się orzeczenia, a ściśle – czynności dotyczące

postępowania, które może się toczyć po uprawomocnieniu się orzeczenia.

Oczywiście, samo uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w

sprawie nie stanowi przeszkody, aby ustanowiony w niej pełnomocnik podejmował

skuteczne

działania

uprawomocnienie

się

związane

z

orzeczenia

fazami

postępowania,

kończącego

poprzedzającymi

postępowanie

jako

całość.

Dopuszczalne, mieszczące się z mocy samego prawa w zakresie pełnomocnictwa

procesowego, jest zatem dokonywanie czynności przez umocowanego w sprawie

pełnomocnika – w sensie czasowym – już po uprawomocnieniu się orzeczenia

kończącego postępowanie w sprawie, ale – w sensie merytorycznym –

dotyczących wcześniejszych jego faz. Przykładowo, pełnomocnik może w ramach

umocowania określonego w art. 91 k.p.c. złożyć już po prawomocnym zakończeniu

sprawy wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, albo wniosek o

przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej itp. Taki wniosek o

sporządzenie i doręczenie uzasadnienia złożył pełnomocnik powoda) i był do tego

uprawniony w ramach art. 91 k.p.c. Nie jest więc uzasadniony zarzut zawarty w

zażaleniu w odniesieniu do naruszenia art. 130 § 1 i 3 k.p.c. przez zaniechanie

wezwania pełnomocnika do złożenia stosownego pełnomocnictwa zawierającego

umocowanie do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia

wyroku Sądu Apelacyjnego. Było to zbędne.

Pełnomocnik powoda sporządził i wniósł skargę kasacyjną w dniu

8.09.2008 r., a więc już po podjęciu uchwały (7) Sądu Najwyższego z dnia

5.06.2008 r. Przy dokonywaniu tej czynności nie przedłożył stosownego

pełnomocnictwa, w następstwie czego Sąd Apelacyjny wezwał pełnomocnika

powoda do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do wniesienia skargi

kasacyjnej w imieniu powoda i reprezentowania go w postępowaniu kasacyjnym.

Pełnomocnik powoda przedłożył pełnomocnictwo „do prowadzenia sprawy mojej

związanej ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej w postępowaniu

przed Sądem Apelacyjnym”. Jednocześnie wniósł o ustanowienie dla powoda

pełnomocnika z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Apelacyjny zwolnił powoda częściowo od opłaty od skargi kasacyjnej,

wyznaczył powodowi pełnomocnika z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, którego

wskazała Rada Adwokacka, wezwał dotychczasowego pełnomocnika powoda

o uiszczenie opłaty od kasacji, co zostało dokonane, a następnie podjął skarżone

postanowienie przyjmując, że „z uwagi na jego treść nie może być uznane za

umocowujące do wniesienia skargi kasacyjnej i reprezentowania powoda

w postępowaniu kasacyjnym, które przecież toczy się przed Sądem Najwyższym,

a nie przed Sądem Apelacyjnym”.

Takiego stanowiska nie można podzielić. Z jednej strony jest ono zbyt

formalistyczne, z drugiej trudno je uznać za konsekwentne. Jeśli bowiem na

wezwanie Sądu pełnomocnik przedstawił dokument zawierający umocowanie do

sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, to taki zakres umocowania

ograniczony do konkretnej czynności procesowej jest dopuszczalny i nie można

przywiązywać nadmiernego znaczenia do sformułowania „w postępowaniu przed

Sądem Apelacyjnym”, skoro Sąd Apelacyjny wcześniej ustanowił dla powoda

innego pełnomocnika z urzędu, w postępowaniu kasacyjnym, który został wskazany

przez Radę Adwokacką i który będzie mógł jedynie reprezentować powoda przed

Sądem Najwyższym. Nie można aprobować stanowiska, które wyciąga zbyt daleko

idące i niekorzystne dla strony konsekwencji z pewnej niezręczności językowej

zawartej w piśmie pełnomocnika.

Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 k.p.c.

orzeczono jak w sentencji.