Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 106/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against second instance decision remanding case for retrial due to lack of factual findings.

Numero d'incarto IV CZ 106/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to remand the case for a retrial. The appellant argued that the lower court violated procedural rules by overturning the first instance judgment, but the Supreme Court found the remand necessary because the first instance court failed to establish essential factual prerequisites for the easement claim. Consequently, the Supreme Court held that reviewing the merits at this stage would violate the principle of two-instance proceedings, as the District Court correctly identified the need for new factual findings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 394 § 11 k.p.c.; Art. 386 k.p.c.; Art. 176 Konstytucji: The Supreme Court may not review the merits of a case when a lower court remands it for retrial, as such review would violate the principle of two-instance proceedings if the first instance court failed to establish necessary factual findings.

Parole chiave

Generato dall'IA
remand for retrial two-instance proceedings factual findings easement acquisition Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 § 11 k.p.c.
W zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c.
Art. 386 k.p.c.
zarzucając naruszenie art. 386 § 1, § 4 i § 6 k.p.c.
Art. 176 Konstytucji
Skorzystanie w takim wypadku z możliwości uzupełnienia postępowania dowodowego przez sąd drugiej instancji godziłoby w zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego, zagwarantowaną w art. 176 Konstytucji (por.
art. 3941 § 11 k.p.c
W zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 386 k.p.c
zarzucając naruszenie art. 386 § 1, § 4 i § 6 k.p.c.
art. 176 Konstytucji
Skorzystanie w takim wypadku z możliwości uzupełnienia postępowania dowodowego przez sąd drugiej instancji godziłoby w zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego, zagwarantowaną w art. 176 Konstytucji (por.
art. 386 § 4 k.p.c
Dlatego Sąd Okręgowy - przyjmując, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy - nie naruszył art. 386 § 4 k.p.c.Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CZ 26/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CZ 26/13, niepubl.).Nierozpoznanie istoty sprawy oznacza niezbadanie podstawy merytorycznej dochodzonego roszczenia.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., I CZ 168/12, OSNC 2013, nr 5, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., I CZ 168/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., I CZ 168/12, OSNC 2013, nr 5, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 106/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca)‎SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w G. ‎przy uczestnictwie E. B. i Skarbu Państwa - Starosty R. ‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lutego 2017 r.,‎zażalenia uczestniczki postępowania E. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I Ca [...], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w R. z dnia 30 września 2015 r., w sprawie z wniosku E. SA w G., z udziałem E. B. i Skarbu Państwa - Starosty R., o stwierdzenie zasiedzenia służebności.Postanowienie zaskarżyła uczestniczka E. B. zarzucając naruszenie art. 386 § 1, § 4 i § 6 k.p.c. W zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W judykaturze Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że celem takiego zażalenia jest poddanie pod kontrolę prawidłowości uchylenia przez sąd drugiej instancji orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego postępowania, co może nastąpić jedynie w wypadkach przewidzianych w art. 386 k.p.c. Taka konstrukcja oznacza, że Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu zażalenia nie może oceniać stanowiska sądu drugiej instancji co do meritum sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CZ 26/13, niepubl.).Nierozpoznanie istoty sprawy oznacza niezbadanie podstawy merytorycznej dochodzonego roszczenia.

Dotyczy to również sytuacji, w której sąd pierwszej instancji dokonał oceny prawnej roszczenia bez oparcia jej o właściwie ustaloną podstawę faktyczną i w sprawie zachodzi potrzeba poczynienia po raz pierwszy niezbędnych ustaleń faktycznych. Skorzystanie w takim wypadku z możliwości uzupełnienia postępowania dowodowego przez sąd drugiej instancji godziłoby w zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego, zagwarantowaną w art. 176 Konstytucji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., I CZ 168/12, OSNC 2013, nr 5, poz. 68).

Taka sytuacja wystąpiła w sprawie, gdyż Sąd I instancji poprzestając jedynie na ogólnej ocenie prawnej dopuszczalności zaliczenia posiadania służebności przez poprzednika wnioskodawcy zaniechał poczynienia istotnych dla sprawy ustaleń faktycznych. Dlatego Sąd Okręgowy - przyjmując, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy - nie naruszył art. 386 § 4 k.p.c.Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu. jw l.n