Supreme Court dismisses appeal on appeal value exceeding threshold when joint plaintiffs sue separately.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's rejection of their cassation complaint. Although the appellants argued that their joint legal interest should allow combining their claims to meet the monetary threshold, the court held that each plaintiff's claim must be evaluated independently. Consequently, since neither individual claim exceeded the statutory limit, the cassation was inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 21 k.p.c.; Art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.: In joint litigation, the value of the subject matter of the appeal is calculated separately for each co-plaintiff, and claims are not aggregated to determine admissibility.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 105/08
POSTANOWIENIE
Dnia 14 stycznia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa B.S. i W.W.
przeciwko J.H.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 stycznia 2009 r.,
zażalenia powodów
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 7 października 2008 r.,
oddala zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
skargę kasacyjną powodów w sprawie o zapłatę. Sąd ten uznał, iż wskazana w
skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosząca 113.536 złotych
stanowi sumę roszczeń dochodzonych przez dwie osoby. Okoliczność, że dwóch
powodów dochodziło swoich roszczeń w jednym postępowaniu, nie oznacza, że ich
wartość powinna być zsumowana dla ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zatem wartość roszczenia każdego z powodów nie przekraczała ustawowego
progu dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Na powyższe postanowienie powodowie wnieśli zażalenie zaskarżając je
w całości i zarzucając naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. w zw. z art. 21 k.p.c. oraz
w zw. z art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie nie jest
dopuszczalne zliczenie wartości roszczeń obojga powodów, w sytuacji, gdy
występuje między nimi współuczestnictwo materialne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie wdając się w szczegółowe
rozważania nad charakterem współuczestnictwa powodów w niniejszej sprawie
należy stwierdzić, iż powołany przez skarżących pogląd zawarty w uzasadnieniu
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1985 roku, I CZ 135/85
(Lex 8741) nie może być uznany za aktualny. Nie budzi wątpliwości, że przy
współuczestnictwie formalnym, gdy dochodzone są roszczenia oparte na
jednakowej podstawie faktycznej i prawnej wartość przedmiotu zaskarżenia oblicza
się oddzielnie dla każdego ze współuczestników (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1997 r., I CKN 154/97, Lex 153214). Brak jest
podstaw
by
odmienną
zasadę
przyjąć
dla
wypadków
współuczestnictwa
materialnego. Zwracał na to ostatnio kilkakrotnie uwagę Sąd Najwyższy
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2009, V CZ 86/00
nie publ., 17 stycznia 1997, I PKN 65/96, OSNAPiUS 1997, nr 17, poz. 317, 27
marca 1997, I PKN 61/97, OSNAPiUS 1998, nr 1, poz. 16).
Uzasadnione było zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że w świetle art.
398 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlegało oddaleniu na
podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.