Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 104/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal rejecting renewal claim due to missing legal grounds and missed deadline.

Numero d'incarto IV CZ 104/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for trial renewal. The appellant argued for new evidence obtained after the final judgment, but the court found these documents existed during the original proceedings and were previously submitted or known to the party. Consequently, the court ruled the claim lacked statutory grounds for renewal and was filed after the statutory deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 171 k.p.c.; A request for trial renewal is inadmissible if the new evidence existed during the original proceedings and was not truly unknown to the party, or if the request is filed after the expiration of the statutory period.

Parole chiave

Generato dall'IA
trial renewal new evidence statutory deadline inadmissible claim civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
Zatem, dowody te nie mogą być zakwalifikowane jako nowe w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Nadto, Sąd Apelacyjny zwracał uwagę, iż powód wniósł po upływie terminu z art.
Art. 407 § 1 k.p.c.
Nadto, Sąd Apelacyjny zwracał uwagę, iż powód wniósł po upływie terminu z art. 407 § 1 k.p.c., gdyż - jak przyznał - powołane dokumenty uzyskał późną jesienią 2011 r.
Art. 171 k.p.c.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, Sąd Apelacyjny uznał za niedopuszczalny (art. 171 k.p.c. w zw.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c.Zgodnie z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 394¹ § 2 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c.Zgodnie z art.
art. 403 § 2 k.p.c
Zatem, dowody te nie mogą być zakwalifikowane jako nowe w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
Nadto, Sąd Apelacyjny zwracał uwagę, iż powód wniósł po upływie terminu z art. 407 § 1 k.p.c., gdyż - jak przyznał - powołane dokumenty uzyskał późną jesienią 2011 r.
art. 171 k.p.c
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, Sąd Apelacyjny uznał za niedopuszczalny (art. 171 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III PZP 63/68
uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969/12/208).
I Co 1/68
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1968 r., I Co 1/68, OSNCP 1969/2/36).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 104/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)‎SSN Władysław Pawlak (sprawozdawca)‎SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie z powództwa A. Z.‎przeciwko A. H. i J. H.‎o unieważnienie umowy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2016 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 29 lipca 2015 r., 1. odrzuca zażalenie na pkt I zaskarżonego postanowienia;

2. oddala zażalenie w pozostałym zakresie;

3. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego adwokatowi M. B. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł, powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny, po odrzuceniu wniosku powoda A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 22 czerwca 2015 r. o wznowienie postępowania, odrzucił tę skargę.Skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 kwietnia 2011 r. motywował uzyskaniem w dniu 17 czerwca 2015 r. informacji o treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., IV CZ 4/15, w którym podano jakie środki dowodowe należy wskazać żądając wznowienia postępowania.

Skargę z dnia 22 czerwca 2015 r. o wznowienie postępowania oparł na przepisie art. 403 § 2 k.p.c., powołując jego zdaniem nowe środki dowodowe w postaci dokumentów, z których nie mógł skorzystać w zakończonym prawomocnym wyrokiem postępowaniu.Sąd Apelacyjny uznał, że skarga powoda nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, bowiem jeśli chodzi o przytaczaną przez niego jako nowy środek dowodowy umowę kupna - sprzedaży za dożywocie z dnia 31 stycznia 2006 r., to na fakt jej zawarcia wskazywał on w toku postępowania przed Sądem Okręgowym w B., sygn. akt I C …/10 w piśmie z dnia 5 sierpnia 2009 r., a ponadto dołączył ten dokument do skargi o wznowienie z dnia 23 lipca 2013 r.

Z kolei, jeśli chodzi o protokół z rozprawy z dnia 27 lipca 2006 r. ze sprawy o sygn. akt I C …/06, to powód był obecny na tej rozprawie. Natomiast kserokopię aktu notarialnego z dnia 13 marca 2006 r., Rep. A […] dołączył do pozwu w sprawie, której dotyczy skarga o wznowienie postępowania. Zatem, dowody te nie mogą być zakwalifikowane jako nowe w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Nadto, Sąd Apelacyjny zwracał uwagę, iż powód wniósł po upływie terminu z art. 407 § 1 k.p.c., gdyż - jak przyznał - powołane dokumenty uzyskał późną jesienią 2011 r.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, Sąd Apelacyjny uznał za niedopuszczalny (art. 171 k.p.c. w zw. z art. 406 k.p.c.), bowiem przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest możliwe jeżeli strona w istocie powołuje się na nowe dowody, czyli gdy istnieje podstawa wznowienia. W zażaleniu, powód domaga się uchylenia postanowienia w całości i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Ponadto jego pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 171 w zw. z art. 406 k.p.c., pomimo że w skardze powołane zostały nowe dowody, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienie skargi o wznowienie był dopuszczalny oraz art. 403 § 2 w zw. z art. 410 § 1 k.p.c., polegające na odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania pomimo, iż została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powód zaskarżył zarówno orzeczenie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jak i orzeczenie o odrzuceniu tej skargi.

Zgodnie z art. 394¹ § 2 k.p.c. środek odwoławczy był dopuszczalny jedynie na to ostatnie orzeczenie, jako kończące postępowanie w sprawie. Natomiast takiego charakteru nie ma orzeczenie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Zwrócić uwagę trzeba, że jedną z przyczyn odrzucenia skargi o wznowienie przez Sąd Apelacyjny było wniesienie jej z naruszeniem ustawowego terminu. W efekcie odrzucenie skargi było skutkiem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a wobec tego środek odwoławczy w tej materii podlegał jako niedopuszczalny odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.Zgodnie z art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c., na wniosek strony, Sąd Najwyższy rozpoznaje również i te postanowienia sądu drugiej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 165/01, OSNC 2002/7/8/102).

W związku z zakwestionowaniem przez powoda prawidłowości odrzucenia jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, należało stosownie do powołanych przepisów zbadać zasadność tego orzeczenia. Nie można podzielić stanowiska Sądu Apelacyjnego o niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu z uwagi na to, iż wskazana przez powoda podstawa wznowienia nie istnieje, bowiem przesłanki właściwe dla wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie nie są tożsame z podstawami tej skargi, a ponadto, rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu musiało poprzedzić ocenę dopuszczalności samej skargi o wznowienie postępowania.

W przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu, Sąd Apelacyjny wypowiedział się dopiero następczo, po zbadaniu wskazywanej przez powoda podstawy wznowienia.Pomimo to, zaskarżone orzeczenie w kwestii odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie odpowiada prawu, gdyż w świetle okoliczności sprawy wniosek ten był spóźniony, bowiem nie został dochowany tygodniowy termin, o którym mowa w art. 169 § 1 k.p.c.; powód dysponował tymi dokumentami co najmniej już na jesieni 2011 r. (jak to wynika z jego pisma z dnia 22 czerwca 2015 r.).

Zgodnie z art. 171 k.p.c. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu również podlega odrzuceniu. W konsekwencji Sąd Apelacyjny zasadnie odrzucił skargę o wznowienie wniesioną pod upływie terminu z art. 407 § 1 k.p.c. Pomijając zagadnienie zachowania przez powoda terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, Sąd Apelacyjny prawidłowo uznał, iż skarga ta podlega odrzuceniu z uwagi na nieoparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Stosownie do art. 403 § 2 k.p.c., podstawą wznowienia nie może być każda nowa okoliczność, lecz tylko taka, która dotyczy przedmiotu sporu, istniała już w trakcie zakończonego postępowania i nie została wówczas przytoczona, gdyż była stronie nieznana i miała dla niej wtedy charakter nieujawnialny (por. uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969/12/208).

Z kolei nowy środek dowodowy w znaczeniu tego przepisu, to dowody wykryte, a więc takie które istniały już w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, z których strona nie mogła skorzystać, gdyż były dla niej nieznane i wówczas nieujawnione (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1968 r., I Co 1/68, OSNCP 1969/2/36). W niniejszej sprawie, dokumenty na które powołuje się powód zostały sporządzone z jego udziałem i ze względu na datę ich powstania istniały w czasie toczącego się postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie, a ponadto niektóre z tych dokumentów - jak trafnie wskazał Sąd drugiej instancji - były przedstawiane przez powoda jako dowód w tamtej sprawie.

Powód opierał też skargę o wznowienie postępowania na zarzutach dotyczących opinii biegłego J. U., które były przedmiotem jego wcześniejszej skargi o wznowienie postępowania, odrzuconej przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt V ACa …/14; wniesione przez powoda zażalenie Sąd Najwyższy oddalił postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r., IV CZ 4/15. Jeżeli strona w kolejnej skardze o wznowienie postępowania powołuje się na podstawę wznowienia oraz przytacza na jej uzasadnienie okoliczności, które były już badane w postępowaniu zakończonym prawomocnym postanowieniem odrzucającym skargę o wznowienie, z uzasadnieniem, że wskazywana podstawa wznowienia nie istnieje, Sąd odrzuca taką skargę jako niedopuszczalną na posiedzeniu niejawnym, bez ponownego jej badania pod kątem istnienia ustawowej podstawy wznowienia (art. 410 § 1 k.p.c.).W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c., a o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym na podstawie § 19 i 20 w zw. z § 6 pkt 6 i § 13 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t.

Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) w zw. z § 22 i 23 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, (Dz. U. poz. 1801). eb