Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 103/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of proportional court fees on property claims while allowing personal rights claims.

Numero d'incarto IV CZ 103/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the refusal to pay proportional court fees for property-related claims, while acknowledging separate fees were required for personal rights claims. The appellant argued that cumulative claims in one lawsuit should not require separate fees, but the court held that distinct legal bases for property and personal rights necessitate separate fee payments. Consequently, the appeal was rejected because the proportional fee for the property claims was not paid, and the request for cost reimbursement was denied due to procedural timeliness issues.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego; Art. 373 w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 26 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 u.k.s.c.; Art. 18 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 u.k.s.c.; Art. 13 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 2 i 1 u.k.s.c. – Appeals filed by professional counsel without payment of proportional fees for property claims are rejected without summons to supplement, whereas separate fees are mandatory for distinct property and personal rights claims.

Parole chiave

Generato dall'IA
proportional court fees professional counsel personal rights claims property rights claims cumulative claims civil procedure code unfair competition

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1302 § 3 k.p.c.
z art. 1302 § 3 k.p.c. i art.
Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego
i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
Art. 373 w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c.
1302 § 3 k.p.c., podlegała odrzuceniu na podstawie art. 373 w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. i art.
Art. 26 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 u.k.s.c.
Obowiązek uiszczenia odrębnych stałych opłat od apelacji w części dotyczącej rozstrzygnięć dotyczących żądań niemajątkowych obejmujących ochronę dóbr osobistych i osobistych praw autorskich wynikał odpowiednio z art. 26 ust.
Art. 18 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 u.k.s.c.
Roszczenie o zakazanie niedozwolonych działań, przewidziane w art. 18 ust.
Art. 13 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 2 i 1 u.k.s.c.
oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2009 r., V CSK 71/09, niepubl.), wobec czego należy się od apelacji kwestionującej rozstrzygnięcie dotyczące tych roszczeń opłata stosunkowa obliczona na podstawie art. 13 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 2 i 1 u.k.s.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
oraz z dnia 18 kwietnia 2011 r., III UZ 4/11, niepubl.).Z tych przyczyn zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 372 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Wobec tego, że odpowiedź pozwanej na zażalenie została zwrócona, a ponowne złożenie pisma procesowego tak zatytułowanego nastąpiło już po terminie przewidzianym w art. 372 w zw.
art. 1302 § 3 k.p.c
Należy mieć bowiem na uwadze, że ustawodawca uchylając art. 1302 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 8 marca 2007 r., III CZ 12/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 17 października 2008 r., I CSK 128/08
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 24 listopada 2009 r., V CSK 71/09
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 2 sierpnia 2011 r., II UZ 30/11
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 października 2009 r., II PZ 16/09
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 18 kwietnia 2011 r., III UZ 4/11
I CSK 128/08
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the dispute value exceeds the statutory threshold for civil proceedings.
V CSK 71/09
Supreme Court dismisses unfair competition claim regarding crossword magazine titles lacking distinctiveness.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 103/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)‎SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)‎SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa L. B.‎przeciwko W. Spółce Akcyjnej w G.‎o ochronę praw autorskich, dóbr osobistych oraz o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2014 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 20 lutego 2013 r., 1) oddala zażalenie;

2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie od powoda zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lutego 2013 r. odrzucono apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 lipca 2012 r. w zakresie rozstrzygnięcia o żądaniach z tytułu ochrony dóbr osobistych oraz w zakresie rozstrzygnięcia o żądaniach z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji.Sąd drugiej instancji ustalił, że wyrokiem z dnia 17 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w G. w sprawie z powództwa L. B. przeciwko „W.” Spółce Akcyjnej o ochronę praw autorskich, dóbr osobistych oraz o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu.

W dniu 26 listopada 2012 r. w imieniu powoda apelację od wyżej wymienionego wyroku wniósł reprezentujący go pełnomocnik – radca prawny R. K., zaskarżając wyrok w całości i domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie powództwa, ewentualnie wnosząc o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Od apelacji uiszczono opłatę stałą w wysokości 600 zł ze wskazaniem, że opłata ta dotyczy „wpisu z tytułu pozwu o ochronę praw osobistych autorskich”. W tym stanie rzeczy, Sąd drugiej instancji uznał, iż apelacja powoda w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w zakresie roszczeń z tytułu ochrony dóbr osobistych oraz z tytułu zakazania czynów nieuczciwej konkurencji, jako wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika powoda i nieopłacona opłatą stałą w kwocie 600 zł i opłatą stosunkową w kwocie 38.600 zł, w sprawie wniesionej w dniu 29 grudnia 2006 r., a więc w czasie obowiązywania art. 1302 § 3 k.p.c., podlegała odrzuceniu na podstawie art. 373 w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. Nr 234, poz. 1571). Pełnomocnik powoda w apelacji określił, że opłata 600 zł, którą uiścił przy wniesieniu apelacji dotyczyła „wpisu stałego 600 zł z tytułu pozwu o ochronę praw osobistych autorskich”. Tym samym Sąd przyjął, że sprecyzowany został zakres przedmiotowy apelacji, od której strona powodowa uiściła należną opłatę. Z tej przyczyny Sąd uznał za zbędne zobowiązywanie strony powodowej do wskazania, od której części roszczenia uiszczono opłatę od apelacji.W zażaleniu na powyższe postanowienie powód, zarzucając naruszenie art. 373 w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. i art. 26 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst:

Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm., dalej: „u.k.s.c.”), wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że powód powinien był uiścić opłatę stosunkową w wysokości 5% od swej apelacji w zakresie odnoszącym się do rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji o roszczeniach opartych o przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (jedn. tekst: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), jak również, iż miał obowiązek uiścić dwie opłaty stałe w wysokości 600 zł od apelacji w zakresie kwestionującym rozstrzygnięcia dotyczące żądania ochrony dóbr osobistych oraz ochrony praw osobistych autorskich.

Roszczenie o zakazanie niedozwolonych działań, przewidziane w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i roszczenie o złożenie stosownego oświadczenia, przewidziane w art. 18 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, są roszczeniami majątkowymi (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 marca 2007 r., III CZ 12/07, OSNC 2008, nr 2, poz. 26 i z dnia 17 października 2008 r., I CSK 128/08, niepubl. oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2009 r., V CSK 71/09, niepubl.), wobec czego należy się od apelacji kwestionującej rozstrzygnięcie dotyczące tych roszczeń opłata stosunkowa obliczona na podstawie art. 13 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 2 i 1 u.k.s.c.

Obowiązek uiszczenia odrębnych stałych opłat od apelacji w części dotyczącej rozstrzygnięć dotyczących żądań niemajątkowych obejmujących ochronę dóbr osobistych i osobistych praw autorskich wynikał odpowiednio z art. 26 ust. 1 pkt 3 i 4 w zw. z art. 18 ust. 2 i 1 u.k.s.c. Każde z wymienionych wyżej żądań o charakterze majątkowym i niemajątkowym oparte było na różnej podstawie prawnej i uzasadniało uiszczenie odrębnej opłaty. Kumulacja różnych żądań w jednym pozwie nie eliminowała konieczności uiszczenia odrębnych opłat od każdego z nich zarówno na etapie inicjowania postępowania sądowego, jak również od apelacji wniesionej od wyroku rozstrzygającego o tych żądaniach Odmienna zasada nie wynika z powołanych w zażaleniu przepisów zawartych w art. 26 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 u.k.s.c.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o zasadności wniesionego zażalenia pozostaje podniesiona w zażaleniu okoliczność, że na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji zostały uiszczone niższe niż należne, według wyżej wskazanych przepisów, opłaty. Z tych względów Sąd Apelacyjny zasadnie odrzucił apelację w części, od której nie zostały uiszczone należne opłaty w chwili wniesienia apelacji przez zawodowego pełnomocnika reprezentującego powoda. Należy mieć bowiem na uwadze, że ustawodawca uchylając art. 1302 § 3 k.p.c. – przewidujący odrzucenie nienależycie opłaconych środków odwoławczych wniesionych przez zawodowego pełnomocnika strony bez wezwania do uzupełnienia opłaty – przyjął w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, że znowelizowane tą ustawą przepisy mają zastosowanie do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie (1 lipca 2009 r.).

Oznacza to, że do postępowań wszczętych wcześniej ma nadal zastosowanie uchylony art. 1302 § 3 k.p.c. W konsekwencji środki odwoławcze wnoszone przez zawodowych pełnomocników stron od orzeczeń sądów pierwszej instancji podlegają odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 2 sierpnia 2011 r., II UZ 30/11, niepubl., z dnia 28 października 2009 r., II PZ 16/09, niepubl. oraz z dnia 18 kwietnia 2011 r., III UZ 4/11, niepubl.).Z tych przyczyn zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Wobec tego, że odpowiedź pozwanej na zażalenie została zwrócona, a ponowne złożenie pisma procesowego tak zatytułowanego nastąpiło już po terminie przewidzianym w art. 372 w zw. z art. 397 § 2, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., oddalono zawarty w nim wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. db