Supreme Court allows appeal by attorney's general power of attorney covering related proceedings without explicit Supreme Court clause.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the Lower Court's dismissal of an appeal filed by a client's attorney. The Lower Court rejected the appeal because the power of attorney did not explicitly mention the Supreme Court, citing a precedent that treats the Supreme Court as a distinct entity rather than a continuation of the second instance. The Supreme Court ruled that the attorney's general authorization to handle related proceedings implicitly included the right to file this specific appeal, rendering the explicit clause unnecessary.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 405 k.p.c.; art. 394 § 2 k.p.c.; art. 398 § 15 k.p.c.; A power of attorney granting authority to handle related proceedings implicitly authorizes the filing of an appeal against a ruling rejecting a retrial request to the Supreme Court, without requiring an explicit clause designating the Supreme Court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 103/11
POSTANOWIENIE
Dnia 8 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)
ze skargi J. S.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Okręgowego
z dnia 12 sierpnia 2010 r.,
w sprawie z wniosku M. B. i J. B.
przy uczestnictwie J. S.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 grudnia 2011 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 14 czerwca 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. odrzucił zażalenie
uczestniczki J. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt I
Ca 32/11, odrzucające wniesioną przez nią skargę o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2010 r. w sprawie
o sygn. akt I Ca 285/10. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zażalenie uczestniczki zostało
wniesione z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. Ze złożonego do akt sprawy
pełnomocnictwa wynikało, że obejmuje ono umocowanie „do prowadzenia we
wszystkich instancjach sądowych sprawy I Ca 32/11 o wznowienie postępowania,
w szczególności do sporządzenia zażalenia na odrzucenie skargi oraz czynności z
tym związanych”. W ocenie Sądu Okręgowego, z załączonego pełnomocnictwa
powinno wyraźnie wynikać, że umocowuje ono pełnomocnika do wniesienia
zażalenia uczestniczki do Sądu Najwyższego oraz reprezentowania jej przed
Sądem Najwyższym. Powołując się na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8
stycznia 2010 r., IV CZ 103/09, Sąd Okręgowy wskazał, że nie można Sądu
Najwyższego traktować jako kolejnej instancji. Niezależnie od tego uznał, że użyte
w treści pełnomocnictwa sformułowanie nie jest jednoznaczne z udzieleniem
pełnomocnikowi uczestniczki umocowania do wniesienia zażalenia do Sądu
Najwyższego.
Zażalenie uczestniczki na to postanowienie kwestionuje jego zasadność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Pełnomocnictwo uczestniczki zostało przedłożone przez działającego w jej
imieniu adwokata wraz z zażaleniem na postanowienie odrzucające skargę
o wznowienie postępowania, wydane przez Sąd Okręgowy działający jako sąd
drugiej instancji (art. 405 k.p.c.). Postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie
postępowania kończącego postępowanie w sprawie, wydane przez sąd, który
orzekał w sprawie prawomocnie zakończonej w drugiej instancji, mogło być
zaskarżone wyłącznie do Sądu Najwyższego (art. 394 1 § 2 k.p.c.). Dał temu wyraz
nawet Sąd Okręgowy, wzywając pełnomocnika uczestniczki do prawidłowego
oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania zażalenia - czemu pełnomocnik ten
uczynił zadość, wskazując w piśmie z dnia 10 czerwca 2011 r., że kieruje zażalenie
do Sądu Najwyższego Izby Cywilnej w Warszawie. Dlatego nie było podstaw, aby
wymagać zamieszczenia w treści pełnomocnictwa uczestniczki wyraźnego
zastrzeżenia, że uprawnia ono do wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego oraz
reprezentowania
przed
Sądem
Najwyższym.
Już
samo
postanowienie
w pełnomocnictwie, że umocowuje ono „w szczególności do sporządzenia
zażalenia na odrzucenie skargi oraz czynności z tym związanych”, skutecznie
upoważniało wymienionego w nim adwokata do wniesienia zażalenia do Sądu
Najwyższego.
Powołanie się przez Sąd Okręgowy na postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 8 stycznia 2010 r., IV CZ 103/09, było niedostosowane do okoliczności
sprawy. Zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji,
odrzucające
zażalenie
na
postanowienie
o wznowienie postępowania, jest
tego
sądu
odrzucające
skargę
środkiem odwoławczym, a więc wnoszonym
w toku instancji, zaś skarga kasacyjna, której dotyczyło wymienione postanowienie
Sądu Najwyższego, stanowi środek zaskarżenia przysługujący od prawomocnych
orzeczeń
sądu
drugiej
instancji,
w
więc
niemający
charakteru
środka
odwoławczego wnoszonego w toku instancji.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 w związku z art.
3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.