Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 102/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on renewal of proceedings due to lack of new facts and procedural errors.

Numero d'incarto IV CZ 102/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to reject a motion for renewal of proceedings. The appellant argued that the lower court incorrectly calculated the deadline for filing the motion and improperly evaluated evidence regarding land use plans. The court ruled that the rejection was based on the absence of new facts under Article 410 of the Civil Procedure Code, not a missed deadline, and that the appellant, as a legal entity, failed to demonstrate it could not have known the relevant information.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A motion for renewal of proceedings requires the discovery of new facts or evidence that could influence the outcome and were unavailable to the party in the previous proceedings; mere internal management failures or knowledge of existing plans do not constitute grounds for renewal.

Parole chiave

Generato dall'IA
renewal of proceedings new facts requirement legal entity duty civil procedure code evidence evaluation procedural deadline internal management tempestività dell'inoltro

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
W konsekwencji Sąd Najwyższy nie ma możliwości ustosunkować się do tego zarzutu.Natomiast z mocy art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 407 § 1 k.p.c.
z powodu braku podstawy wznowienia z 403 § 2 k.p.c., nie zaś wskutek uchybienia terminowi z art. 407 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy w O.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Uwadze żalącej uszło jednak, że odrzucenie złożonej przez nią skargi nastąpiło na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. z powodu braku podstawy wznowienia z 403 § 2 k.p.c., nie zaś wskutek uchybienia terminowi z art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
przyjął, że skarga została wniesiona w terminie, wobec czego pierwszy zarzut zażalenia jest bezzasadny.W ocenie żalącej doszło również do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną i sprzeczną z zasadami logiki ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.
Art. 398 § 14 k.p.c.jw r.g.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2017 r., II CZ 48/17, nie publ.).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.jw r.g.
Art. 13 § 2 k.p.c.jw r.g.
3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c.jw r.g.
art. 407 § 1 k.p.c
zaskarżyła w całości zażaleniem do Sądu Najwyższego, zarzucając naruszenie:- art. 407 § 1 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
W konsekwencji Sąd Najwyższy nie ma możliwości ustosunkować się do tego zarzutu.Natomiast z mocy art. 403 § 2 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
przyjął, że skarga została wniesiona w terminie, wobec czego pierwszy zarzut zażalenia jest bezzasadny.W ocenie żalącej doszło również do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 7 lipca 2017 r., V CZ 41/17
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 14 lipca 2017 r., II CZ 35/17
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 czerwca 2017 r., IV CZ 34/17
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 27 czerwca 2017 r., II CZ 48/17
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 102/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Maria Szulc‎SSN Roman Trzaskowski w sprawie ze skargi uczestnika postępowania o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt IX Ca (…)w sprawie z wniosku D. D. i E. D.‎przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G.‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2018 r.,‎zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt IX Ca (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił skargę „E." S.A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tegoż Sądu z dnia 26 stycznia 2017 r. w sprawie z wniosku D. D. i E. D. o ustanowienie służebności przesyłu. Przyczyną odrzucenia skargi o wznowienie postępowania było powołanie się w niej na okoliczność faktyczną (przeznaczenie nieruchomości pod budowę drogi) istniejącą i znaną uczestniczce w toku zakończonego postępowania.Postanowienie to „E." S.A. zaskarżyła w całości zażaleniem do Sądu Najwyższego, zarzucając naruszenie:- art. 407 § 1 k.p.c. poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie daty rozpoczęcia biegu terminu trzymiesięcznego do złożenia skargi o wznowienie postępowania oraz pominięcie okoliczności, że uczestnik jest osobą prawną o rozbudowanej strukturze wewnętrznej, a termin trzymiesięczny rozpoczął bieg w dniu, w którym osoba reprezentująca spółkę powzięła wiadomość o przebudowie linii energetycznej i trwającym jednocześnie postępowaniu sądowym w przedmiocie ustanowienia służebności;- art. 403 § 2 k.p.c. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że strona mogła skorzystać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji z informacji wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z opinii biegłego, z których wynika, iż przedmiotowa nieruchomość przeznaczona jest pod drogę, podczas gdy nie wynika z nich, że ewentualna droga pozostawałaby w kolizji z linią energetyczną;- art. 233 § 1 k.p.c. poprzez błędną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie i dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego oraz pominięcie faktu, ze uczestnik jest osobą prawną i termin trzymiesięczny do wniesienia skargi o wznowienie postępowania rozpoczął bieg od dnia, w którym organ, a nie pracownik uczestnika, dowiedział się o podstawie wznowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Żaląca zarzuca dokonanie błędnej wykładni art. 407 § 1 k.p.c. poprzez niewłaściwe przyjęcie początkowej daty biegu ustawowego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Uwadze żalącej uszło jednak, że odrzucenie złożonej przez nią skargi nastąpiło na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. z powodu braku podstawy wznowienia z 403 § 2 k.p.c., nie zaś wskutek uchybienia terminowi z art. 407 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy w O. przyjął, że skarga została wniesiona w terminie, wobec czego pierwszy zarzut zażalenia jest bezzasadny.W ocenie żalącej doszło również do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną i sprzeczną z zasadami logiki ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Uzasadniając ten zarzut, Spółka nie sprecyzowała jednak, oceny których środków dowodowych on dotyczy, ani nie wskazała, na czym polegało - jej zdaniem - przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów.

W konsekwencji Sąd Najwyższy nie ma możliwości ustosunkować się do tego zarzutu.Natomiast z mocy art. 403 § 2 k.p.c. do podstaw wznowienia postępowania należy wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Oznacza to, że zarówno w przypadku środków dowodowych, jak i okoliczności faktycznych muszą zostać spełnione łącznie trzy przesłanki:

a) ich potencjalny wpływ na wynik sprawy;

b) istnienie okoliczności lub środka dowodowego w czasie poprzedniego postępowania oraz c) obiektywna niemożność powołania się przez stronę na tę okoliczność lub środek dowodowy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2017 r., V CZ 41/17 oraz z dnia 14 lipca 2017 r., II CZ 35/17 - niepubl.). Trzecia przesłanka spełniona jest w sytuacji, w której strona nie wiedziała o istnieniu przedstawianych w skardze o wznowienie okoliczności i jednocześnie nie mogła o nich wiedzieć przy uwzględnieniu staranności przeciętnego uczestnika postępowania należycie dbającego o swoje interesy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2017 r., IV CZ 34/17 oraz z dnia 27 czerwca 2017 r., II CZ 48/17 - niepubl.).

W niniejszej sprawie skarżąca dysponowała dokumentem określającym warunki przebudowy sieci elektroenergetycznej jeszcze w toku prawomocnie zakończonego postępowania, miała też wiedzę o planach przebudowy drogi wojewódzkiej. Okoliczność skuteczności przepływu informacji wewnątrz osoby prawnej należy wyłącznie do sfery zarządzania nią i w żaden sposób nie powinna mieć wpływu na ocenę możności dysponowania informacjami w postępowaniach sądowych. Należyta staranność wymaga od profesjonalnego przedsiębiorcy takiego ukształtowania organizacji i funkcjonowania osoby prawnej, by informacje posiadane przez jeden dział lub organ były dostępne innym, potrzebującym ich działom lub organom.

Skarga o wznowienie postępowania nie służy zaś naprawianiu błędów popełnionych przez stronę podczas przygotowania oraz prowadzenia postępowania sądowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2017 r., II CZ 48/17, nie publ.).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c.jw r.g.