Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 96/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding statute of limitations raised after objection to payment order.

Numero d'incarto IV CSK 96/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the statute of limitations defense. The defendant failed to raise the statute of limitations objection in the objection to the payment order, losing the right to do so later. The court held that this specific procedural defect did not warrant automatic review by the appellate court, as it was not a ground for voiding the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 47914a k.p.c.; Art. 47914 k.p.c.; Art. 378 k.p.c.; Art. 162 k.p.c. - A failure to raise a statute of limitations defense after receiving a payment order constitutes a preclusion that bars the defense in subsequent appeal proceedings, and such a defect does not require automatic consideration by the appellate court.

Parole chiave

Generato dall'IA
statute of limitations preclusion of objection payment order procedure appellate review scope voiding proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 47914a k.p.c.
instancji nastąpiło z naruszeniem art. 47914a w zw.
Art. 47914 k.p.c.
instancji nastąpiło z naruszeniem art. 47914a w zw. z art. 47914 k.p.c.
Art. 378 k.p.c.
– zawiera zarzut naruszenia art. 378, 382, 316,
Art. 162 k.p.c.
Poza tym, uszedł uwagi Sądu Apelacyjnego art. 162 k.p.c. przewidujący
Art. 368 k.p.c.
(art. 368 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.) lub w toku postępowania apelacyjnego; jeśli nie
Art. 3983 k.p.c.
podstawie drugiej z art. 3983 k.p.c. – zawiera zarzut naruszenia art.
art. 47914 k.p.c
instancji nastąpiło z naruszeniem art. 47914a w zw. z art. 47914 k.p.c.
art. 3983 k.p.c
podstawie drugiej z art. 3983 k.p.c.
art. 162 k.p.c
Poza tym, uszedł uwagi Sądu Apelacyjnego art. 162 k.p.c.
art. 378 § 1 k.p.c
postępowania (art. 378 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 96/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

Protokolant Katarzyna Jóskowiak

w sprawie z powództwa "D. D." SA w D.

przeciwko Wytwórni Wódek Gatunkowych "P." SA o zapłatę,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej

w dniu 3 czerwca 2009 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 września 2008 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w pkt 1 (pierwszym) w części

oddalającej apelację pozwanej oraz w pkt 2 (drugim), i w tym

zakresie

sprawę

ponownego

przekazuje

rozpoznania

oraz

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sądowi

Apelacyjnemu

orzeczenia

o

do

kosztach

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 26 września 2008 r. oddalił apelację

pozwanej Wytwórni Wódek Gatunkowych „P.” S.A. od wyroku Sądu Okręgowego w

E., którym ten Sąd wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2008 r. zasądził od pozwanej na

rzecz D. D. S.A. kwotę 104813,83 zł tytułem wynagrodzenia za wykonane

zdobienie bliżej określonych butelek. Sąd Apelacyjny pominął zarzuty apelacji

pozwanej w zakresie nie uwzględnionego przez Sąd pierwszej instancji zarzutu

przedawnienia. Uznał, że pozwana straciła prawo zgłoszenia tego zarzutu w toku

postępowania przed tym Sądem, gdyż nie uczyniła tego w sprzeciwie od nakazu

zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w sprawach gospodarczych. Na

tej podstawie stwierdził, że rozpoznanie zarzutu przedawnienia przez Sąd pierwszej

instancji nastąpiło z naruszeniem art. 47914a w zw. z art. 47914 k.p.c.

Skarga kasacyjna pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego – oparta na

podstawie drugiej z art. 3983 k.p.c. – zawiera zarzut naruszenia art. 378, 382, 316,

47914a w zw. z art. 47914 k.p.c., i zmierza do uchylenia tego wyroku w zaskarżonym

zakresie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd pierwszej instancji rozpoznający sprawę w wyniku sprzeciwu od nakazu

zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym w sprawie gospodarczej

uwzględnił wszelkie twierdzenia i zarzuty oraz wnioski dowodowe zgłoszone przed

tym sądem na poparcie zarzutu przedawnienia, choć w sprzeciwie zarzut ten nie

został zgłoszony. Powódka nie zgłosiła zastrzeżenia do protokołu, zgodnie z art.

162 k.p.c., dotyczącego uchybienia, w ocenie Sądu Apelacyjnego, polegającego na

ich uwzględnieniu pomimo prekluzji wynikającej z art. 47914a w zw. z art. 47914 k.p.c.

Istota skargi kasacyjnej sprowadza się do twierdzenia, że Sąd Apelacyjny

przyjął, z przekroczeniem granic apelacji, iż Sąd pierwszej instancji z naruszeniem

art. 47914a w zw. z art. 47914 k.p.c. rozpoznał zarzut przedawnienia. W konsekwencji

nie ocenił w ramach kontroli instancyjnej zasadności tego zarzutu.

Według Kodeksu postępowania cywilnego sąd drugiej instancji w zakresie

naruszeń prawa postępowania bierze pod uwagę z urzędu jedynie nieważność

postępowania (art. 378 § 1 k.p.c.). Oznacza to, że jeśli np. strona nie podniesie

zarzutu naruszenia prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji w apelacji,

a nie będzie to naruszenie skutkujące nieważnością postępowania, to również tego

naruszenia sąd drugiej instancji nie musi brać pod uwagę z urzędu, choćby miało

ono wpływ na wynik sprawy. To strona postępowania decyduje o tym, jakie zarzuty

dotyczące uchybień procesowych sądu pierwszej instancji podnieść w apelacji

(art. 368 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.) lub w toku postępowania apelacyjnego; jeśli nie

podniesie pewnych zarzutów, a nie będą one dotyczyły naruszeń skutkujących

nieważnością postępowania, to tym samym z nich w sposób dorozumiany

zrezygnuje i nie będą musiały być one rozpatrywane przez sąd drugiej instancji.

Przechodząc do kwestii, czy przyjęte przez Sąd Apelacyjny naruszenie art.

47914a w zw. z art. 47914 k.p.c. sąd powinien wziąć pod rozwagę z urzędu,

to wystarczy przypomnieć, że w doktrynie zgodnie przyjmuje się, iż przez przepisy,

których naruszenie sąd powinien brać pod rozwagę z urzędu, rozumie się takie

przepisy, których naruszenie powoduje nieważność postępowania (art. 379 i art.

1099 k.p.c.) oraz inne przepisy, wskazane w art. 202 zd. 3 k.p.c. Nie należy do tych

przepisów art. 47914a w zw. z art. 47914 § 2 k.p.c.

Poza tym, uszedł uwagi Sądu Apelacyjnego art. 162 k.p.c. przewidujący

prekluzję zarzutów dotyczących niektórych naruszeń prawa procesowego. Z jego

treści oraz z jednolitych wypowiedzi piśmiennictwa i judykatury wynika, że skutkiem

niepodniesienia

przez stronę

zarzutu

naruszenia

przepisów

postępowania

w sposób określony w tym przepisie jest bezpowrotna utrata tego zarzutu

w dalszym toku postępowania, a więc także w postępowaniu wywołanym

wniesieniem zażalenia oraz w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym, chyba że

chodzi o przepisy prawa procesowego, których naruszenie sąd powinien wziąć pod

rozwagę z urzędu, albo że strona nie zgłosiła zastrzeżeń bez swej winy (por.

uzasadnienie uchwał Sądu Najwyższego z dnia: 27 października 2005 r., III CZP

55/05 OSNC 2006, nr 9, poz. 144, 27 czerwca 2008 r., III CZP 50/08 dotąd

niepubl.). Stanowisko to dotyczy także sytuacji, która wystąpiła w niniejszej sprawie

– uchybienie sądu pierwszej instancji miało polegać na rozpoznaniu zarzutu

przedawnienia,

w

tym

uwzględnieniu

wniosków

dowodowych

wskazanych

na poparcie tego zarzutu, zgłoszonego przed sądem pierwszej instancji po

wniesieniu sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym

w sprawie gospodarczej.

Skoro Sąd Apelacyjny nie miał powyższego na uwadze, z tych już tylko

przyczyn wyrok tego Sądu w zaskarżonym zakresie nie mógł się ostać.

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.

/tp/

jz