Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 823/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of need for legal interpretation under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 823/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a co-heir against a lower court's decision on the division of an estate. The appellant argued that the first-instance court incorrectly interpreted civil code provisions regarding necessary expenditures and property value, claiming a need for unified judicial interpretation. The court rejected this claim because the appellant failed to demonstrate that the cited legal provisions had not yet received a consistent interpretation or that a new interpretation was strictly necessary to resolve the dispute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court's cassation procedure serves to ensure legal unity and does not function as a general appeal; an appeal is only admissible if the appellant proves that the cited legal provisions have not yet received a consistent interpretation or that a new interpretation is indispensable for resolving the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal interpretation necessity unified judicial practice estate division proceedings necessary expenditures valuation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Wobec niewykazania powołanej przez skarżącą podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i niewystąpienia innych przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. należało odmówić przyjęcia skargi do rozpatrzenia.Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
należało odmówić przyjęcia skargi do rozpatrzenia.Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821, art. 391 § 1 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c oraz art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
13 § 2 k.p.c oraz art. 520 § 1 k.p.c. jw
art. 207 k.c
zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 207 k.c.
art. 226 k.c
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Skarżąca uzasadniła potrzebę rozpoznania jej skargi przesłanką z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to znaczy potrzebą wyłożenia art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, LEX nr 1936726).
III CSK 77/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or binding precedent conflict.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 823/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku M. K. ‎przy uczestnictwie M. K., K. O., M. B., G. B., M. K., K. K. i J. K.‎o dział spadku po A. K.,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu‎z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt VIII Ca 198/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Uczestniczka M. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 10 lipca 2015 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd pierwszej instancji ustalił skład spadku po zmarłej A. K. oraz dokonał jego działu w ten sposób, że przyznał na wyłączność wnioskodawczyni M. K. użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w C. przy ulicy […] i zasądził od niej na rzecz uczestniczki M. K. kwotę 59.376 zł z tytułu spłaty jej udziału w spadku, przy czym płatność zasądzonej kwota odroczył o dwa miesiące od daty uprawomocnienia się orzeczenia i zasądził odsetki ustawowe na wypadek zwłoki w zapłacie, na tych samych zasadach zasądził także od wnioskodawczyni i uczestniczki postępowania M.

B. solidarnie na rzecz M. K. kwotę 46.650 zł z tytułu rozliczenia pożytków pobranych przez M .K.. Roszczenie o spłatę zabezpieczone zostało ustanowieniem na prawach do nieruchomości hipoteki w kwocie 59.376 zł. Sąd nakazał też uczestniczce M. K. opuszczenie i wydanie wnioskodawczyni nieruchomości w terminie 4 miesięcy od daty uprawomocnienia orzeczenia. Sąd odwoławczy dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia jedynie poprzez obniżenie zasądzonej od wnioskodawczyni spłaty i odpowiednio kwoty hipoteki do 57.625,13 zł. Sąd ustalił, że nakłady uczestniczki M.

K. na nieruchomość poczynione zostały bez porozumienia z pozostałymi spadkobiercami, w większości w trakcie trwania postępowania o dział spadku i bez udokumentowania wydatków. Biegły stwierdził, że remonty wykonywane były metodą gospodarczą, w sposób chaotyczny, bez planowania, projektowania i racjonalnej gospodarki remontowej. W skardze kasacyjnej uczestniczka M. K. zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 207 k.c. oraz art. 226 k.c. i wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od wnioskodawczyni na jej rzecz kwoty 319 300 zł bądź uchylenie postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestniczki wnioskodawczyni wniosła o oddalenie tej skargi i zasądzenie od skarżącej na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron.

Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występują przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Skarżąca uzasadniła potrzebę rozpoznania jej skargi przesłanką z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to znaczy potrzebą wyłożenia art. 207 k.c. i 226 k.c. w celu ujednolicenie ich stosowania.

Jej zdaniem „w szczególności należy wyjaśnić jak należy rozumieć nakłady konieczne w tym przypadku w korelacji ich rozumienia przedstawionego w opinii biegłego Z.. Wyjaśnienia wymaga to, że Sąd I instancji podzielając opinie biegłych przyjął, że nie wzrosła wartość nieruchomości, tymczasem założenie centralnego ogrzewania czy kanalizacji w przedmiotowej nieruchomości na pewno podniosło jej wartość”. Jeżeli skarżący powołuje się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, powinien wykazać, że wskazany przepis prawa, mimo że budzi wątpliwości, nie doczekał się wykładni bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, oraz że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, LEX nr 1936726).

Skarżąca nie przedstawiła argumentacji obejmującej te elementy, powołała się jedynie na szczegółowe okoliczności rozpatrywanej sprawy i - nawiązując do swojej wersji okoliczności faktycznych - domagała się odmiennej oceny prawnej zmodyfikowanego przez siebie stanu faktycznego. Nie przedstawiła natomiast rozważań prawnych w celu wykazania potrzeby wykładni wskazanych we wniosku przepisów prawa, które były już wielokrotnie przedmiotem ocen prawnych Sądu Najwyższego. Wobec niewykazania powołanej przez skarżącą podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i niewystąpienia innych przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. należało odmówić przyjęcia skargi do rozpatrzenia.Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821, art. 391 § 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c oraz art. 520 § 1 k.p.c. jw