Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 790/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-acceptance due to lack of serious legal interpretation issues.

Numero d'incarto IV CSK 790/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the appellants' cassation appeal for examination, ruling that the procedural requirements were not met. The appellants argued that the lower court's decision on the statute of limitations for arbitration awards required a new Supreme Court interpretation regarding the start date of the limitation period. The court determined that the appellants failed to provide the necessary legal arguments proving the existence of a new, unresolved legal issue or serious doubts warranting Supreme Court intervention.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless the appellant demonstrates a new legal issue, serious doubts in interpretation, or a conflict in case law, supported by specific juridical arguments.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal acceptance statute of limitations arbitration serious legal doubts new legal issue procedural requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Jego treść wskazuje, że odnosi się on do przyczyn określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., jednak bez ich jednak wyraźnego rozróżnienia, a także bez prawidłowego uzasadnienia.
art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ani określonej w pkt 2 tego artykułu.Z omówionych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art.
art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj
art. 125 § 1 k.c
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów art. 125 § 1 k.c.
art. 1212 § 1 k.p.c
art. 124 § 2 k.p.c
Rozstrzygnięcia wymaga również zagadnienie terminu, w którym zgodnie z art. 124 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Jego treść wskazuje, że odnosi się on do przyczyn określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., jednak bez ich jednak wyraźnego rozróżnienia, a także bez prawidłowego uzasadnienia.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13
XII Ga 19/15
IV CSK 384/13
Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue requiring interpretation under Civil Procedure Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 790/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa J. Z. i J. Z.1‎przeciwko W. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. ‎o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt XII Ga 19/15, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanej kwotę 600 (sześćset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów art. 125 § 1 k.c. w zw. z art. 1212 § 1 k.p.c. oraz art. 124 § 1 i 2 k.c., powodowie J. Z. i J. Z.1, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, podnieśli, że dotyczy on „zagadnień nie będących dotąd przedmiotem wypowiedzi SN ani nawet doktryny, a wywołujących poważne wątpliwości co do wykładni wskazanych przepisów. Zdaniem skarżących, w sprawie niniejszej istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości dokonanej autorytetem Sądu Najwyższego (…).

Rozstrzygnięcia a nade wszystko wyjaśnienia wątpliwości występujących w sprawie wymaga kwestia, czy roszczenie stwierdzone wyrokiem sądu polubownego podlega 10-letniemu terminowi przedawnienia liczonym od dnia wydania tego wyroku, czy też dopiero od dnia uznania/stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego przez sąd państwowy. Rozstrzygnięcia wymaga również zagadnienie terminu, w którym zgodnie z art. 124 § 2 k.p.c. postępowanie przed sądem polubownym zostało zakończone, a co za tym idzie kiedy na nowo rozpoczął się bieg przedawnienia roszczenia.” W odpowiedzi na skargę pozwana W.

Sp. z o.o. w G. wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania bądź o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący, uzasadniając wniosek, nie określili wprost przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania.

Jego treść wskazuje, że odnosi się on do przyczyn określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., jednak bez ich jednak wyraźnego rozróżnienia, a także bez prawidłowego uzasadnienia. Skarżący, formułując kwestie wymagające - ich zdaniem - wyjaśnienia, nie przedstawili argumentacji prawnej nieodzownej do wykazania przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania. W wypadku powołania się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należało, poza przedstawieniem określonego problemu prawnego, który miał w sprawie na tle konkretnych, wskazanych przepisów prawa wystąpić, przekonać w drodze stosownych jurydycznych argumentów, że jest to zagadnienie nowe, dotychczas nierozwiązane, a zarazem wywołujące poważne trudności w jego rozstrzyganiu, a ponadto wykazać, na czym polega jego uniwersalne znaczenie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).

W wypadku powołania się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. konieczne było natomiast przedstawienie stosownych argumentów prawnych mogących przekonać o tym, że wykładnia wymienionych w skardze przepisów rzeczywiście budzi poważne wątpliwości.Niezależnie od powyższego, skarżący, uzasadniając wniosek, postawili jedynie pytania odnośnie do trafności stanowiska Sądu odwoławczego we wskazanych przez nich kwestiach oraz trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia, co ostatecznie nie odpowiada żadnej z przyczyn przyjęcia skargi do rozpoznania.

Należy podkreślić, że fakt, iż określone przepisy mogą być różnie interpretowane, samodzielnie nie świadczy ani o wystąpieniu przyczyny określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ani określonej w pkt 2 tego artykułu.Z omówionych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj