Supreme Court dismisses cassation appeal for imprecise scope and lack of argumentation proving obvious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the appellant failed to meet formal requirements for the extraordinary remedy. The appellant's scope of challenge was vague, covering only part of the appellate court's decision while requesting changes to an unchallenged section, and the justification merely repeated statutory grounds without specific legal argumentation. Consequently, the court dismissed the appeal under Article 3989 of the Code of Civil Procedure and ordered the appellant to pay the procedural costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 pkt 1, 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.: A cassation complaint must precisely define the scope of the challenged judgment and provide specific legal arguments demonstrating an obvious violation of law; failure to meet these formal and substantive requirements results in the refusal to accept the complaint for consideration.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 78/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa W. M. przeciwko C. Spółce Jawnej w W.i A. G. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – D. Spółki Jawnej w B. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lipca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt I ACa (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r. zasądził na rzecz W. M. od pozwanych C. sp.j. w W. i A. G. kwotę 79 305 zł z odsetkami od dnia 30 stycznia 2018 r. (pkt I), oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt II) oraz orzekł o kosztach i opłatach sądowych (pkt III – XII). Powódka zaskarżyła ten wyrok w części oddalającej powództwo oraz orzekającej o kosztach w określonym zakresie, wartość przedmiotu zaskarżenia określając na kwotę 627 817 zł.Wyrokiem z dnia 25 lipca 2018 r. Sąd Apelacyjny na skutek apelacji powódki zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w punkcie II w ten sposób, że uwzględnił żądania powódki w dalszym zakresie (pkt I.1 a i b), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt I.1.c) i orzekł o kosztach procesu za pierwszą instancję (punkt I. 2 i 3), oddalił apelację powódki w pozostałej części (punkt II) i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego (pkt III i IV).W skardze kasacyjnej powódka, oznaczając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 145 192 zł, zaskarżyła wyrok „w części w jakiej Sąd Apelacyjny w (…) (…) oddalił powództwo w zakresie” kwoty 145 192 zł oraz ustawowych odsetek od kwot i terminów bliżej opisanych „(„Wyrok I instancji”)”.
Wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i orzeczenie co do istoty sprawy przez zmianę wyroku w pkt I.1.a w bliżej opisany sposób ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., do konstrukcyjnych wymagań skargi kasacyjnej należy oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części oraz zawarcie w niej wniosku o uchylenie albo o uchylenie i zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Określenie zakresu zaskarżenia powinno być bardzo precyzyjne, tak by nie wywoływać wątpliwości, bowiem wyznacza ono granice zaskarżenia i wraz z podstawami kształtuje zakres rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy (art. 39813 § 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia o wysokim stopniu sformalizowania, powinna być tak zredagowana, by nie wymagała zabiegów interpretacyjnych w celu ustalenia znaczenia użytych sformułowań.Skarga kasacyjna powódki w rozważanym zakresie nie odpowiada oczekiwanym standardom; ujęcie zakresu zaskarżenia nie jest precyzyjne, zakresem tym objęto wyrok Sądu odwoławczego oddalający powództwo, nie obejmując nim orzeczenia o oddaleniu apelacji, a wnioski dotyczą zmiany orzeczenia w punkcie niezaskarżonym wyraźnie, lecz jedynie pośrednio przez zakwestionowanie oddalenia powództwa w pozostałej (poza uwzględnioną) części.
Uznając, mimo to, że skarga powódki spełnia minimum wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., Sąd Najwyższy kierował się tym, że ostatecznie zakres zaskarżenia i wniosku dadzą się określić.Powódka oparła skargę kasacyjną na podstawie naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 496 k.c. oraz art. 498 § 1 i 2 w zw. z art. 499 k.c. ewentualnie niewłaściwe zastosowanie art. 498 § 1 i 2 k.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zostało ujęte w odrębnej części skargi, jednak w całości stanowi dokładne powtórzenie zawartego w dalszej części skargi uzasadnienia podstaw kasacyjnych, nawet bez jakiejkolwiek modyfikacji.
Uzasadnienie to pozostaje w jawnej sprzeczności z ugruntowanymi i wszechstronnie wyjaśnionymi w orzecznictwie Sądu Najwyższego wymaganiami, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku, które ma służyć wykazaniu przez skarżącego, że w sprawie zachodzi jedna z przyczyn przyjęcia skargi, wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Zgodnie z tym stanowiskiem, uzasadnienie wniosku nie może sprowadzać się do przytoczenia podstaw kasacyjnych bądź powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, uzasadnienia podstaw, stanowiących odrębne wymaganie konstrukcyjne (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Powołując się na oczywistą zasadność skargi, czyli przyczynę wymienioną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżący powinien przedstawić stosowną argumentację prawną zmierzającą do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia prawa prowadzącego do wydania niewątpliwie wadliwego orzeczenia, a więc skupić się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości”. W skardze kasacyjnej powódki brak wymaganej argumentacji, której nie może zastąpić opatrywanie zarzutów określeniem „oczywistej obrazy”, także zresztą w sposób identyczny, jak to uczyniono w uzasadnieniu podstaw skargi.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c., z orzeczeniem o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 390 § 2 k.p.c. aj