Supreme Court dismisses appeal for acquisition of ownership due to lack of obvious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal to review for a violation of the law. The appellant argued for acquisition of ownership based on a notarial note, but the court found the parents lacked knowledge of their lack of title. The court held that the appeal was not obviously justified as the lower court's reasoning did not constitute a qualified legal error.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously justified if the challenged judgment does not violate the law in a qualified manner, requiring specific proof of a qualified breach of judicial standards.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 78/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku B. K., K. Ż. i S. Ż. - następców prawnych T. Ż.przy uczestnictwie L. Ż.o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Lubliniez dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca 1003/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstępuje od obciążania skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), to nie występuje ta przyczyna przyjęcia jej do rozpoznania.O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej możemy mówić wtedy, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają jej uwzględnienie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.) Innymi słowy przesłanka ta występuje, gdy sprawie dopuszczono się takiego naruszenia prawa, które jest widoczne „na pierwszy rzut oka” i nie nasuwa wątpliwości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2007 r., III CSK 219/07, niepubl.).
Skarżąca powołując się na tę przesłankę ma obowiązek przedstawienia, na jakiej podstawie swoje twierdzenia opiera i które z przepisów zostały naruszone w oczywisty sposób. Konieczne jest zatem przedstawienie takich zarzutów, które wskazują na kwalifikowane naruszenie przez sąd zasad orzekania w demokratycznym państwie prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09, niepubl.).Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona, albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa w kwalifikowany sposób.
Zarzuty skargi nie są dostatecznie oparte na ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia. Zawarta w akcie notarialnym adnotacja o nabyciu nieruchomości wraz z zabudowaniami przekonuje, że rodzice wnioskodawców nie mieli wiedzy, iż nie posiadają tytułu prawnego, co do przedmiotowej działki siedliskowej. Z opisu gospodarstwa rolnego w umowie przekazania go następcy z dnia 28 grudnia 1988 r. wynika, że objęto nią zabudowania na działce L. Ż. położonej po północnej stronie drogi K., a nie budynki usytuowane na działce […].
W sprawie nie zostało obalone domniemanie zawarte w art. 339 k.c. Wywód zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia o niewystąpieniu przerwy biegu zasiedzenia nie narusza prawa w kwalifikowany sposób. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n