Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 762/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit and procedural grounds under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 762/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against a lower court ruling that rejected his claim for damages for personal rights violations. The plaintiff argued procedural errors and misinterpretation of civil code articles regarding prison conditions, but the court found these arguments insufficient. The court ruled that the appeal lacked obvious merit and did not meet the strict requirements for cassation review, resulting in the dismissal of the case and an order for the plaintiff to bear the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it meets specific statutory grounds, including obvious merit, which requires that the appeal's content alone, without deep legal analysis, clearly indicates a glaring error in the lower court's decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obvious merit requirement personal rights violations prison conditions damages civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3983 § 1 k.p.c.
Przede wszystkim skarżący kwestionuje poczynione w sprawie ustalenia faktyczne i ocenę dowodów, co na etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne (art. 3983 § 1 k.p.c.).
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżący powołał się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to znaczy na oczywistą zasadność swojej skargi, którą łączył z oczywiście i rażąco nietrafną wykładnią i zastosowaniem przepisów art.
Art. 227 k.p.c.
powód wskazał jako naruszone przepisy postępowania art. 227 k.p.c. w zw.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 328 § 2 k.p.c.
z art. 328 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 316 § 1 k.p.c.
Art. 382 k.p.c.
pierwsze k.p.c., a ponadto przepisu art. 382 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art.
Art. 386 § 1 k.p.c.
382 i art. 386 § 1 k.p.c., art.
Art. 233 k.p.c.
386 § 1 k.p.c., art. 233 k.p.c. i art.
Art. 217 § 2 k.p.c.
i art. 217 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 23 k.c.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to znaczy na oczywistą zasadność swojej skargi, którą łączył z oczywiście i rażąco nietrafną wykładnią i zastosowaniem przepisów art. 23 w zw.
Art. 24 k.c.
23 i art. 24 k.c. oraz niezastosowanie art.
Art. 110 § 2 k.k.w.
z art. 110 § 2 k.k.w., art.
Art. 3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka
110 § 2 k.k.w., art. 3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka oraz art.
Art. 448 k.c.
3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka oraz art. 448 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 762/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa P. F. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w K. ‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego, 3. przyznaje r. pr. M. B. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o należny od czynności tego rodzaju podatek od towarów i usług oraz kwotę 81,98 (osiemdziesiąt jeden i 98/100) zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Powód P. F. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 lutego 2015 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 maja 2014 r. Sąd pierwszej instancji oddalił jego powództwo o zasądzenie od pozwanego, Skarbu Państwa - Zakładu Karnego w K. kwoty 150.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. W uzasadnieniu wyjaśnił, że warunki w jakich powód odbywał karę pozbawienia wolności nie spowodowały naruszenia jego dóbr osobistych.

Ocenę tę podzielił Sąd Apelacyjny. W skardze kasacyjnej opartej na obydwu podstawach z art. 3983§ 1 k.p.c. powód wskazał jako naruszone przepisy postępowania art. 227 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 316 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., a także art. 382 i art. 386 § 1 k.p.c., art. 233 k.p.c. i art. 217 § 2 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. W ramach podstawy naruszenia prawa materialnego natomiast zarzucił niewłaściwą wykładnię art. 23 i art. 24 k.c. oraz niezastosowanie art. 23 i art. 24 k.c. w zw. z art. 110 § 2 k.k.w., art. 3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka oraz art. 448 k.c. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] w całości oraz przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania w całości, a nadto o przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oraz zwrotu wydatków.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron. Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.

Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występują przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1- 4 k.p.c. okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Skarżący powołał się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to znaczy na oczywistą zasadność swojej skargi, którą łączył z oczywiście i rażąco nietrafną wykładnią i zastosowaniem przepisów art. 23 w zw. z art. 24 k.c. oraz art. 227 k.p.c. i art. 232 zd. drugie k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 zd. pierwsze k.p.c., a ponadto przepisu art. 382 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi - bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań - w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.

Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać, że przynajmniej jeden z podnoszonych zarzutów jest niewątpliwie słuszny, a zaskarżone orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15, LEX nr 1770910). Skarga wniesiona w tej sprawie nie spełnia tych wymagań. Przede wszystkim skarżący kwestionuje poczynione w sprawie ustalenia faktyczne i ocenę dowodów, co na etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne (art. 3983 § 1 k.p.c.).

Zarzuty dotyczące naruszenia art. 382 k.p.c. z kolei nie przystawały do treści apelacji, w której nie podniesiono zarzutów dotyczących nieuwzględnienia wniosków dowodowych powoda. Wskazana przez powoda podstawa mająca uzasadnić przyjęcie jego skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wystąpiła więc, a okoliczności sprawy nie wskazują też, aby zachodziły inne przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia tej skargi do rozpatrzenia. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 98 § 1 i 3, art. 99 i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., a wysokość tych kosztów z postanowień § 2 ust. 1 i 2, § 11 pkt 25 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 461) w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). Z kolei podstawą przyznanych pełnomocnikowi powoda kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym jest § 2, § 10 ust. 1 pkt 25, § 12 ust. 4 pkt 2 i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 490) w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). jw