Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 739/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as it merely challenges a specific contract interpretation rather than raising a significant legal issue.

Numero d'incarto IV CSK 739/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a bank against a lower court judgment ordering repayment. The defendants argued that the appeal raised a significant legal issue regarding whether consolidating a debtor's total debt constituted a new obligation under the Civil Code. The court rejected this claim, ruling that the appeal merely presented the appellants' own views on the specific contract without demonstrating the necessary legal controversy or abstract problem requiring Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or serious doubts in legal interpretation; mere disagreement with a lower court's specific interpretation of a contract does not satisfy this requirement.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue contract interpretation new obligation Civil Code Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 65 § 1 i 2 w zw. z art. 506 § 1 oraz art. 5 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Wobec niestwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 5 k.c
z art. 506 § 1 oraz art.
art. 506 § 1 k.c
z art. 506 § 1 oraz art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Wobec niestwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.Skarżący nieskutecznie powołali się na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Wobec niestwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 739/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa E. w W. ‎przeciwko B. S. i J. S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie‎z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa 14/14, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego UZASADNIENIEZaskarżonym wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił apelację pozwanych B. S. i J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 31 października 2013 r., którym zostało uwzględnione powództwo E. w W. o zapłatę. W skardze kasacyjnej opartej na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 65 § 1 i 2 w zw. z art. 506 § 1 oraz art. 5 k.c., pozwani uzasadnili wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego ujętego jako pytanie, „czy w przypadku, gdy z zawartej przez strony umowy, gdzie jedną ze stron jest bank, wynika, że wolą stron jest skonsolidowanie całości dłużnika przez ustalenie na nowo ogólnej sumy jego zadłużenia z różnych tytułów prawnych (umów zawieranych wcześniej pomiędzy stronami), z jednoczesnym ustaleniem nowych warunków spłaty tego zadłużenia, czynność taka ma charakter odnowienia zobowiązania w rozumieniu art. 506 § 1 k.c.” Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez stronę odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący nieskutecznie powołali się na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wykazanie jej wymagało sformułowania określonego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym, powołania przepisów prawa, które stanowiły źródło jego powstania, zaprezentowania argumentacji przekonującej o istnieniu na jego tle rozbieżnych ocen prawnych, a także świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).Pozwani nie przedstawili argumentacji świadczącej o wystąpieniu tak rozumianego istotnego zagadnienia prawnego.

Zaprezentowane w skardze wywody wskazują na to, że skarżący zmierzali do zakwestionowania dokonanej przez Sąd odwoławczy wykładni umowy zawartej przez nich z wierzycielem i poddania kontroli Sądu Najwyższego trafności jednego z zarzutów skargi, nie zaś do wyjaśnienia istotnego, abstrakcyjnego problemu prawnego, który budziłyby poważne wątpliwości wymagające usunięcia w ramach rozpoznania nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna. Uzasadnienie wniosku w odniesieniu do tej przesłanki sprowadza się do zaprezentowania własnych poglądów skarżących na temat prawidłowego rozstrzygnięcia przedstawionej w skardze kwestii, z pominięciem wymaganej argumentacji prawnej, która wskazywałaby, że rozwiązanie przedstawionego w skardze „zagadnienia” może stwarzać poważne trudności bądź wywołuje kontrowersje.

Treść pytania mogłaby wprawdzie sugerować, że skarżący oczekiwali pewnego uogólnienia, jednak kwalifikacja charakteru wskazanej umowy w każdym przypadku wymaga oceny konkretnych postanowień umownych z uwzględnieniem okoliczności określonej sprawy. Wobec niestwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.