Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet procedural requirements under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination due to non-compliance with statutory procedural requirements. The appellant failed to substantiate the legal grounds for acceptance under Article 3989 of the Civil Procedure Code, specifically regarding the necessity of a public-law prerequisite or an obvious violation of law. Consequently, the court decided that the appeal could not proceed because the required arguments and legal reasoning were absent.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly request acceptance and provide specific legal reasoning; failure to demonstrate a public-law prerequisite or an obvious violation of law results in refusal of acceptance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 727/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa P. K. przeciwko A. w W. Oddziałowi Terenowemu w O. Filii w S. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstokuz dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 126/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.
W ocenie Sądu Najwyższego powołane przesłanka nie zostały wykazane, wskazanych wyżej wymagań skarżący bowiem nie spełnił. Skarżący nie wykazał, że wskazane zagadnienia prawne mają one poważny, uniwersalny i istotny charakter, wywołują zasadnicze kontrowersje lub rozbieżne oceny prawne i nie zostały dotychczas rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy, a ich rozstrzygnięcie jest konieczne zarówno dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, jak i przyczyni się do rozwoju judykatury. Nie zostały również wskazane argumenty przemawiające za oczywistością skargi kasacyjnej, bo nie może być uznane za skuteczne twierdzenie, iż oczywiste naruszenie prawa wyraża się w pokrzywdzeniu powoda.
Powołanie się na tę przesłankę wymaga wskazania konkretnych przepisów prawnych, a nie odwołania się do zarzutów kasacyjnych, zaś jej uzasadnienie powinno wykazywać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa miały kwalifikowany charakter i nie podlegały różnym ocenom. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębnie konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).