Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious merit or significant legal issue under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment on personality rights. The appellant argued for admission based on alleged substantive law violations and procedural errors but failed to meet statutory requirements. The court ruled that the appellant neither demonstrated an obvious merit nor identified a significant legal issue requiring Supreme Court review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of provisions raising serious doubts, or the appeal is obviously meritorious; failure to precisely formulate the legal problem or provide convincing argumentation regarding divergent judicial assessments results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 695/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa R. B.przeciwko D. D. i A. J.o ochronę dóbr osobistych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 960 (dziewięćset sześćdziesiąt) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód R. B. uzasadnił wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 lutego 2013 r., opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego - art. 23 k.c. oraz mającego wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania - art. 233 § 1 i 232 k.p.c., tym, że skarga jest oczywiście uzasadniona oraz tym, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje w wyniku oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c. Prawidłowy sposób uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi został szeroko objaśniony w orzecznictwie Sądu Najwyższego.W wypadku powołania się na przyczynę przewidzianą w art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c. konieczne jest precyzyjne sformułowanie konkretnego problemu prawnego z powołaniem przepisów, na tle których powstało, zaprezentowanie argumentacji przekonującej o istnieniu rozbieżnych ocen prawnych i świadczącej o poważnych trudnościach w rozwiązaniu tego zagadnienia oraz wskazanie, dlaczego jest istotne i na czym polega jego uniwersalne znaczenie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).
Skarżący nie sformułował zagadnienia prawnego we wskazany sposób ani nie przedstawił argumentacji prawnej zawierającej wymienione elementy, a zatem nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Uzasadnienie wniosku opartego na twierdzeniu o oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., VCZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 14 stycznia 2014 r., IV CSK 428/13, niepubl.).
Uzasadnienie wniosku ogranicza się do wyrażenia przez skarżącego przekonania o „rażących naruszeniach przepisów postępowania, które legły u podstaw wydania zaskarżonego wyroku" oraz do powtórzenia jednego z zarzutów skargi dotyczącego „ograniczenia materiału dowodowego" przez nieuwzględnienie wniosku dowodowego i nie zawiera żadnego wywodu jurydycznego mającego przekonać o „oczywistej" zasadności skargi, a więc elementu o zasadniczym znaczeniu dla wykazania przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z omówionych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989§ 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.[aw]