Supreme Court dismisses appeal on joint property division, citing lack of obvious legal justification.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ordering the appellant to pay the respondent's legal costs. The appellant argued for acceptance based on alleged procedural violations and errors in evidence assessment during the second instance. The court rejected this, noting the appeal lacked the required 'obvious justification' and failed to demonstrate a serious legal issue or procedural invalidity.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted for consideration only if it is obviously justified, meaning the grounds must prima facie indicate a fundamental error such as applying a clearly contradictory legal interpretation or a manifestly incorrect legal provision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 670/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku D. D.przy uczestnictwie J. D.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 września 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w O.z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt IX Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. – który poprzez art. 13 § 2 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu toczącym się w trybie nieprocesowym - Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez skarżącego, że sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierza w ten sposób do zagwarantowania, że skarga kasacyjna (nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń) będzie pełnić przypisanie jej funkcje publicznoprawne.
Ograniczenie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do czterech, wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c., ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie jako kolejny środek odwoławczy do kontroli zaskarżonego orzeczenia.W skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 19 czerwca 2018 r. uczestnik postępowania J.
D. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zgodnie z którą Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście uzasadniona.Według jednolicie przyjmowanej w orzecznictwie Sądu Najwyższego wykładni tej przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zachodzi ona wówczas, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym.
Szczegółowa analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na uznanie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera nawet próby wykazania wyżej wskazanej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, skoro ogranicza się do wskazania, że w toku postępowania apelacyjnego doszło do niezgodnego z prawem uwzględnienia rozszerzonego żądania wnioskodawczyni, procedowania w sprawie wbrew zasadzie kontradyktoryjności i uzasadnienia bez przytoczenia szczegółowych motywów zmiany oceny dowodów i przyjęcia nowego stanu faktycznego.
Tak lakoniczne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania abstrahuje od tego, że przedmiotem postępowania był wniosek o podział majątku wspólnego, w którym zgodnie z art. 684 w zw. z art. 567 § k.p.c. sąd z urzędu ustala skład i wartość majątku podlegającego podziałowi, a nie tylko – jak w postępowaniu procesowym – ściśle określone także do wysokości żądanie strony inicjującej postępowanie sądowe.W sprawie nie zachodzi także nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia – z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 98 § 1 i 3, 99, 391 § 1 i 39821 k.p.c.aj