Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 670/14 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of legal interpretation need under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 670/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a divorce judgment regarding property separation. The appellant argued that Articles 59 of the Family and Guardianship Code required judicial interpretation due to conflicting case law, but the court found no such need. The court ruled that the lower court's application of Article 52 was consistent with established precedent, thus rejecting the claim for legal clarification.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue requiring interpretation of provisions creating serious doubts or causing divergences in case law; otherwise, it must be rejected.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal interpretation requirement divergent case law family law property division Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 59 § 2 k.r.o
59 § 1 oraz art. 59 § 2 k.r.o., bowiem przepisy te budzą poważne wątpliwości oraz wywołują rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych”.
art. 52 k.r.o
Przepis ten nie stanowi jednak podstawy skargi kasacyjnej, a uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjne do rozpoznania skarżąca wykazuje art. 52 k.r.o.
art. 3989 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).
wyrok z dnia 4 czerwca 2004 r., III CK 126/03
wyrok z dnia 12 września 2000 r., III CKN 373/99
wyrok z dnia 14 grudnia 2000 r., I CKN 320/00
wyrok z dnia 31 stycznia 2003 r., IV CKN 1710/00
wyrok z dnia 14 kwietnia 2011 r., IV CSK 460/10
postanowienie z dnia 20 kwietnia 2000 r., II CKN 278/99
wyrok z dnia 3 października 2000 r., I CKN 303/00
wyrok z dnia 8 października 2014 r., II CZ 55/14
III CK 126/03

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 670/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa P. P. ‎przeciwko M. L. ‎o ustanowienie rozdzielności majątkowej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II 1 Ca 64/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 (trzysta) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.

Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie występuje wskazana we wniosku potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

Skarżąca wskazuje na „potrzebę wykładni art. 59 § 1 oraz art. 59 § 2 k.r.o., bowiem przepisy te budzą poważne wątpliwości oraz wywołują rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych”. Przepis ten nie stanowi jednak podstawy skargi kasacyjnej, a uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjne do rozpoznania skarżąca wykazuje art. 52 k.r.o. Przepis ten był już jednak wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. wyroki z dnia 4 czerwca 2004 r., III CK 126/03, z dnia 12 września 2000 r., III CKN 373/99, z dnia 14 grudnia 2000 r., I CKN 320/00, z dnia 31 stycznia 2003 r., IV CKN 1710/00, z dnia 14 kwietnia 2011 r., IV CSK 460/10, postanowienie z dnia 20 kwietnia 2000 r., II CKN 278/99, z dnia 3 października 2000 r., I CKN 303/00, z dnia 8 października 2014 r., II CZ 55/14).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.