Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 649/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet admissibility requirements under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 649/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a savings and credit cooperative against another cooperative's resolution. The appellant failed to demonstrate the specific legal prerequisites required for admissibility under the Civil Procedure Code, including a clear violation of law or a need for unified judicial interpretation. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the strict procedural standards necessary for further review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 4 ust. 1, 2 k.p.c.; Art. 398 § 4 ust. 2 k.p.c.; Art. 398 § 9 ust. 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 398 § 9 ust. 2 k.p.c. - A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate the specific statutory prerequisites for its admission, such as proving a clear violation of law or demonstrating a lack of uniform judicial interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility Civil Procedure Code requirements clear violation of law judicial interpretation uniformity savings and credit cooperative procedural prerequisites dismissal of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 398 § 4 ust. 1 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398 4 § 1 i 2 k.p.c.
art. 398 § 4 ust. 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398 4 § 1 i 2 k.p.c.
art. 398 § 9 ust. 1 pkt 4 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398 4 § 1 i 2 k.p.c.
art. 398 § 9 ust. 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398 4 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 365 § 1 k.p.c
Nawet przyjęcie, że Sąd Apelacyjny błędnie zastosował art. 365 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Takiego naruszenia skarżący zresztą w motywach wniosku odnoszących się do przesłanki oczywistej zasadności skargi nie wykazuje.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 649/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej […] w O.‎przeciwko Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej w S.‎o ustalenie nieważności uchwały,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398 4 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

Powołanie we wniosku przesłanki określonej w punkcie drugim wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, niepubl.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Argumentacja powódki powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Uzasadnienie wniosku w zakresie przesłanki potrzeby wykładni art. 31 ust. 2 u.s.k.o.k. odnosi się w przeważającej części do rozbieżności, która zdaniem skarżącej, występuje w orzecznictwie Sądu Najwyższego odnośnie do zagadnień prawnych pozostających w związku z problematyką ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo - kredytowych, ale nie związanych ze wskazanym przepisem.

Przytoczone dwa orzeczenia nie zawierają rozbieżności w wykładni art. 31 ust. 2 u.s.k.o.k., lecz jednolicie wskazują na konieczność ścisłej wykładni przepisów ustawy. Takie też stanowisko prezentowane jest w innych orzeczeniach dotyczących kompetencji przyznanych Kasie Krajowej przez ustawę (z dnia 19 sierpnia 2010 r., IV CSK 62/10, z dnia 28 listopada 2013 r., IV CSK 178/13, nie publ.). Nie zachodzi również oczywistość zasadności skargi kasacyjnej z przyczyny wskazanej we wniosku. Nawet przyjęcie, że Sąd Apelacyjny błędnie zastosował art. 365 § 1 k.p.c. wskazując na moc wiążącą stanowiska prawnego wyrażonego przez Sąd Najwyższy w wyroku IV CSK 564/11, nie pozwala w świetle pozostałych motywów rozstrzygnięcia na uznanie, że nastąpiło kwalifikowane, widoczne prima facie, naruszenie przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę stanowiska, że zaskarżona uchwała nie jest sprzeczna z przepisami prawa.

Takiego naruszenia skarżący zresztą w motywach wniosku odnoszących się do przesłanki oczywistej zasadności skargi nie wykazuje.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. [aw]