Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet legal issue or interpretation requirements under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for review, citing violations of Article 3989 of the Civil Procedure Code. The appellant attempted to establish a new legal issue regarding inheritance of agricultural land but failed to provide a deep legal argument or demonstrate conflicting case law. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory prerequisites for admission to the bench.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a new legal issue or requires interpretation of laws causing serious doubts or judicial inconsistencies, which must be substantiated with detailed legal reasoning rather than mere questions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 638/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku Z. L.przy uczestnictwie J. K., J. M. i S. M.o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 25 lutego 1977 roku wydanego przez Sąd Rejonowy w L. w sprawie III Ns […] o stwierdzenie nabycia spadku po K. O.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w L.z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej i drugiej spośród wymienionych przesłanek. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).
Skarżąca ujęła występujące - w jej ocenie - w sprawie niniejszej zagadnienie prawne w pytaniu: czy do kręgu „osób, które nie są powołane z ustawy do dziedziczenia gospodarstwa rolnego” w myśl art. 1065 k.c. (w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 26 października 1971 r. zmieniającej ustawę – Kodeks cywilny) należą też osoby, które wprawdzie należały do potencjalnych spadkobierców ustawowych gospodarstwa rolnego po danym spadkodawcy, jednakże w konkretnym przypadku nie dziedziczyłyby z ustawy tego gospodarstwa ze względu na obowiązującą kolejność dziedziczenia ustawowego.Problem ten wiąże się - według skarżącej - z potrzebą wykładni pojęcia „osoby powołanej z ustawy do dziedziczenia gospodarstwa rolnego”.Żadna ze wskazanych przez skarżącą podstaw przyjęcia skargi do rozpoznania przytoczonych nie zasługuje na uwzględnienie.
Zredagowanie istotnego zagadnienia prawnego w formie pytania o rozstrzygnięcie, niepopartego pogłębionym wywodem prawnym, ani wszechstronnie uzasadnionym stanowiskiem skarżącego, nie czyni zadość wymaganiu skutecznego powołania się na tę przesłankę (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2008 r., II PK 3/08, nie publ.; z dnia 19 października 2006 r., IV CSK 246/06, nie publ; z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, nie publ.; z dnia 19 grudnia 2001 r., nie publ.).Z kolei odwołanie się do potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 4 października 2007 r., I PK 164/07, z dnia 29 stycznia 2008 r., I PK 236/07 - nie publ.).
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zamieszczono odrębnego i spójnego wywodu wskazującego na wystąpienie tej przesłanki. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n