Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously flawed regarding land registry document review powers.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the applicant's cassation appeal against a lower court decision that rejected a land registry entry request. The applicant argued the lower court violated procedural rules by examining documents not submitted or existing at the time of filing. The court rejected this claim, noting that judges may consider facts known from the registry files and other official sources when evaluating entry requests.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 6268 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is obviously flawed only if the judgment contradicts non-interpretation-possible laws without deeper analysis, and the lower court's consideration of registry-held facts does not violate procedural norms.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 637/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z wniosku J. K.-M.przy uczestnictwie M. K.o wpis,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 28 marca 2019 r., sygn. akt […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w G., na skutek apelacji uczestnika M. K. od wpisu Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 marca 2018 r. sygn. akt DzKW […], KW […], uchylił zaskarżony wpis i wniosek J. K. – M. oddalił. W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, wnioskodawczyni wskazała przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Jej zdaniem, skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ już z samej treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że Sąd Okręgowy w sposób rażący i oczywisty dopuścił się naruszenia w szczególności normy art. 6268 § 2 k.p.c., gdyż rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej badał również dokumenty nie tylko nie dołączone do wniosku, ale nawet w tej dacie nie istniejące.
Gdyby Sąd drugiej instancji nie naruszył podstawowych zasad postępowania wieczystoksięgowego, obligujących sąd wieczystoksięgowy do rozpoznania wniosku w oparciu jedynie o treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej w chwili złożenia wniosku - niechybnie wydałby orzeczenie oddalające apelację złożoną przez uczestnika. Nastąpiła zatem w sprawie sytuacja, w której naruszenie ww. przepisów przez Sąd Okręgowy spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia oraz niesprawiedliwego dla wnioskodawczyni.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.
Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.
Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, nie publ.) i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2015 r., III CSK 198/15, nie publ., z dnia 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15, nie publ., z dnia 2 czerwca 2016 r., III CSK 113/16, nie publ., z dnia 27 października 2016 r., III CSK 217/16, nie publ., z dnia 29 września 2017 r., V CSK 162/17, nie publ., z dnia 7 marca 2018 r., I CSK 664/17, nie publ., z dnia 18 kwietnia 2018 r., II CSK 726/17, nie publ., z dnia 5 października 2018 r., V CSK 168/18, nie publ.).Skarżąca nie wykazała, by zaskarżone postanowienie było dotknięte tego rodzaju nieprawidłowościami.Stanowisko wyrażone we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pomija treść uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2016 r., III CZP 86/15 (OSNC 2016, nr 7-8, poz. 81), w której wyjaśniono, że przepis art. 6268 § 2 k.p.c. nie wyłącza możliwości brania przez sąd pod uwagę przy rozstrzyganiu wniosku o wpis do księgi wieczystej okoliczności znanych mu urzędowo, w świetle których istnieje przeszkoda do żądanego wpisu (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2010 r., II CSK 661/09, OSNC 2011, Nr 1, poz. 12).
Artykuł 6268 § 2 k.p.c. bowiem nie reguluje tego, w jaki sposób sąd ma stwierdzić przeszkodę wpisu, lecz wskazuje jedynie środki dowodowe, z których mogą korzystać uczestnicy w postępowaniu o wpis. Do okoliczności znanych sądowi z urzędu zaliczyć należy przede wszystkim fakty, które wynikają z dokumentów znajdujących się w aktach księgi wieczystej, wynikające z dokumentów innych ksiąg wieczystych i treści innych ksiąg wieczystych, a także fakty wynikające z pism lub środków zaskarżenia złożonych przez uczestników postępowania wieczystoksięgowego sprzeciwiających się wpisowi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2017 r., IV CSK 657/16, nie publ. i z dnia 4 kwietnia 2017 r., I CSK 514/16, nie publ.).
Stanowisko Sądu Okręgowego uwzględniające dokumenty znane mu z urzędu, w tym na skutek ich przedłożenia przez skarżącego uczestnika, zostało oparte na przytoczonych wyżej poglądach Sądu Najwyższego. W świetle powyższego nie można uznać, że oddalenie wniosku o wpis skutkowało wydaniem oczywiście wadliwego orzeczenia i powołana we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjne przyczyna z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. została przez skarżącą wykazana.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aj