Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists and facts are binding.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the appellate court's judgment regarding personal rights and damages. The appellant argued that a person providing information for an article could be considered a co-author, but the court found this question abstracted from established facts where the defendant was proven to have co-authored and agreed to publication. The court ruled that the Supreme Court is bound by the factual findings and evidence assessment of the second-instance court under Article 3983 § 3 of the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists or the appeal is obviously justified, as the court is bound by the factual findings of the lower instance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 633/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa […] Spółdzielni Mieszkaniowej w O.przeciwko J. K.o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej i ostatniej spośród wymienionych przesłanek.Zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2012 r., III SK 10/12, z dnia 18 września 2012 r., II CSK 150/12, z dnia 19 czerwca 2013 r., V CSK 420/12 - nie publ.).
Skarżący ujął zagadnienie prawne w pytaniu, czy osoba fizyczna, która podczas zebrania stowarzyszenia zwykłego przekazuje określone prawdziwe informacje, stanowiące jako jedne z wielu podstawę do redagowania artykułu, i która głosuje za publikacją artykułu po uprzednim zastrzeżeniu, że jej wolą jest, aby ostateczna treść artykułu jeszcze przed publikacją została poddana konsultacji prawniczej, może być uznana za współautora artykułu i pociągnięta do odpowiedzialności za treści zawarte w tym artykule. Tak sformułowany przez skarżącą problem nie może być uznany za zagadnienie prawne w przedstawionym wyżej znaczeniu; abstrahuje on zupełnie od ustaleń faktycznych, które legły u podstaw zaskarżonego wyroku.
Sąd Apelacyjny ustalił, że pozwany współredagował sporny artykuł i wyraził zgodę na jego publikację; przyjął przy tym, że okoliczność, iż zgoda ta została uzależnienia spełnienia dodatkowego warunku nie znalazła potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów dokonanymi przez sąd drugiej instancji (art. 3983 § 3 k.p.c.).W odniesieniu do drugiej przesłanki, przyjęcia skargi do rozpoznania należy podkreślić, iż przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej rozumie się sytuację, w której zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa.
Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. m.in. postanowienie SN z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.). W uzasadnieniu tej części wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący błędnie odczytał motywy wyroku Sądu drugiej instancji, przyjmując, że Sąd ten ustalił, iż wypowiedzi zamieszczone w spornym artykule odpowiadały prawdzie.
Tymczasem w uzasadnieniu tego orzeczenia wyraźnie wskazano, że prawdziwość zarzutów stawianych poszczególnym członkom i pracownikom Spółdzielni nie została dostatecznie wykazana.Na marginesie należy zauważyć, że jednoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) generalnie wyklucza możliwość oczywistej zasadności skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 listopada 2013 r., I UK 291/13, i z dnia 28 maja 2013 r., III SK 52/12 - nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n