Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet admissibility requirements under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal, refusing to admit it for review. The appellant failed to demonstrate that the appealed judgment raised a significant legal issue or that the appeal was obviously justified as required by law. Consequently, the court ruled that the procedural prerequisites for admitting the appeal were not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant proves the existence of a significant legal issue, serious doubts in interpretation, or obvious justification, which requires specific legal argumentation rather than mere factual assertions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 625/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa P. M. przeciwko Gminie Ż.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 7200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez stronę pozwaną skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na s. 3 - 7 na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do sformułowania i uzasadnienia na s. 3 - 5 trzech rozbudowanych pytań, pierwszego dotyczącego kwestii procesowej, a pozostałych dotyczących kwestii materialno - prawnych nie mających charakteru uniwersalnego a nawiązujących wprost do okoliczności stanu faktycznego sprawy.
Symptomatyczne jest zresztą, że strona skarżąca przedstawionych zagadnień nie osadza w pogłębionym kontekście prawnym.Ponieważ skarżąca także twierdzi, że jej skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość” skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).
Skarga kasacyjna pozwanej nie przedstawia na s. 5 - 7 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi. Na tle jej uzasadnienia jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów - a tym bardziej „oczywistości” zarzuconych uchybień (np. brak lub zbyt późna aktywność powoda w realizacji jego uprawnienia), mających prowadzić do oceny o „oczywistej” zasadności skargi opartej na takich zarzutach - wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej.
Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu także i wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015 r., poz. 1800), stosowanego z mocy § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U 2016 r., poz. 1668). aj l.n