Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit and failure to cite specific violated legal provisions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the defendant's cassation appeal, ruling that the claim lacked obvious merit and failed to identify specific violated legal provisions. The appellant argued for a violation of substantive and procedural laws but did not cite any articles in their request. Consequently, the court dismissed the appeal and ordered the appellant to bear the costs of the cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it meets specific statutory prerequisites, including obvious merit, which requires the appellant to clearly identify violated provisions and demonstrate that the lower court's decision is blatantly unlawful.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 62/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwaprzeciwko M. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w T.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r., w sprawie z powództwa Skarbu Państwa – Ministra Skarbu Państwa przeciwko M. […] sp. z o.o. w T. o zapłatę, Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w T. zasądzającego od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2 100 376,62 zł, z ustawowymi odsetkami.W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego pozwana zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 65 i art. 353 k.c., a także naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1, art. 365 i art. 385 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to jest przesłance oczywistej zasadności skargi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Ograniczony tymi przesłankami dostęp do Sądu Najwyższego wiąże się z charakterem skargi kasacyjnej jako środka zmierzającego do podważenia prawomocnego już orzeczenia i tylko w sytuacji gdy zachodzi potrzeba uzyskania wypowiedzi Sąd Najwyższy z uwagi na jego funkcje ustrojowe. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. Przesłanka ujęta w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. stanowi jedynie pozorne odstępstwo od modelu publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
Ma ona ma swoją normatywną treść, nie chodzi bowiem o sprawy, w których rozstrzygnięcie zostało oparte na błędnej subsumcji czy wadliwej wykładni prawa, ale o sprawy, w których zapadłe orzeczenie może być kwalifikowane jako bezprawne. Ocena ta przy tym może być dokonana bez wnikliwej analizy, a taka wadliwość orzeczenia musi być widoczna od razu dla każdego przeciętnego prawnika. Potrzeba wyeliminowania z obrotu orzeczeń naruszających elementarne reguły porządku prawnego jest niewątpliwa. Rzeczą jednak skarżącego jest wskazanie konkretnych, naruszonych przez sąd przepisów a także przytoczenie odpowiednich argumentów wyjaśniających dlaczego te przepisy zostały, jego zdaniem, w ewidentny sposób naruszone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).
We wniosku pozwanej o przyjęcie skargi kasacyjnej nie wskazano nawet przepisów, które zostały, zdaniem skarżącej, naruszone. Ponadto Sąd Najwyższy nie dostrzega, aby w sprawie niniejszej przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, w rozumieniu wyżej podanym, była spełniona. Mając na uwadze powyższe, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą - zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. - Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 3 w związku art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (tekst jedn.:
Dz. U. z 2013 r., poz. 1150) oraz na podstawie § 6 pkt 7 oraz § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). [aw]