Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue is settled and no binding precedent conflict exists.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, citing the absence of necessary admissibility prerequisites. The appellant argued for a new legal interpretation regarding the creation of a transmission easement on a perpetual use right, but the Court found this issue already definitively resolved by prior rulings. Consequently, the Court determined that no significant legal question or conflicting case law existed to warrant further review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, legal provisions require interpretation raising serious doubts, or there are divergences in case law; mere repetition of settled legal principles does not satisfy these admissibility requirements.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 612/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku K. J.przy uczestnictwie […] Przedsiębiorstwa […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. i Gminy Miasta G.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 kwietnia 2015 r. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości oraz wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na tę przesłankę polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Przesłance tej nie odpowiada sformułowane przez skarżącego pytanie o możliwość ustanowienia służebności przesyłu na rzecz użytkownika wieczystego z obowiązkiem zapłaty na jego rzecz wynagrodzenia przez użytkownika urządzeń przesyłowych.
Kwestia ta została jednoznacznie przesądzona przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 marca 2013 r., III CSK 174/13 (nie publ.), pogląd ten zaś został potwierdzony w późniejszym orzecznictwie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2015 r., III CZP 5/15, nie publ.). Pogląd ten uznać można obecnie za utrwalony. Wbrew twierdzeniom skarżącego na gruncie sprawy, w której wniesiono skargę kasacyjną, nie można także doszukać się argumentów które przemawiałyby za przyjęciem odmiennej konkluzji. Z tych powodów na tle sprawy trudno doszukać się także jakichkolwiek wyraźnych rozbieżności w orzecznictwie czy niespójnych poglądów, które mogłyby odpowiadać przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżący wskazał w tym zakresie na rozbieżności w zakresie wykładni art. 3052 § 2 i art. 233 k.c., odnosząc je do tych samych problemów, co sformułowane przez siebie zagadnienie prawne.
Przedstawiona przez niego argumentacja nie wykazuje, by przesłanka ta została spełniona w sprawie - biorąc pod uwagę istnienie jasnego i ukształtowanego poglądu Sądu Najwyższego co do możliwości ustanowienia służebności przesyłu na prawie użytkowania wieczystego.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). aw