Supreme Court dismisses appeal in co-ownership termination case where value is under 150,000 PLN threshold. Appeal rejected due to inadmissibility under Civil Procedure Code. Court rules value must meet statutory minimum for appeal. Parties failed to justify costs for inadmissible appeal. Legal principle established regarding appeal value limits. Case concludes with dismissal of cassation request.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by co-owners seeking to terminate their shared ownership of two properties. The applicants argued for the termination of co-ownership, but the lower court rejected their request, and the Supreme Court found the appeal inadmissible because the claimed value of 125,000 PLN fell below the statutory 150,000 PLN threshold required for such appeals. Consequently, the court ruled that the appeal could not proceed, and the request for the respondent to bear the costs was also rejected due to lack of justification for the appeal's inadmissibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 618 § 1 k.p.c.; Art. 688 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. A cassation appeal in a co-ownership termination case is inadmissible if the value of the subject matter is lower than 150,000 PLN, regardless of the specific legal issue resolved.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 610/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku K. B. N. , A. B., B. R., U. M. i E. K. przy uczestnictwie F. R. o zniesienie współwłasności nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 maja 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odrzuca skargę kasacyjną;
2) oddala wniosek uczestnika postępowania o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawcy W. B., U. M., B. R. i E. K. wnieśli o stwierdzenie, że nabyli wspólnie przez zasiedzenie najpóźniej z dniem 1 stycznia 2009 r. udział w wysokości 52/336 części we współwłasności nieruchomości położonej w B. przy ul. K., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW Nr (…) oraz udział w wysokości 48/336 części we współwłasności nieruchomości położonej w B. przy ul. O., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW Nr (…). Sprawa ta została połączona na podstawie art. 618 § 2 k.p.c. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą wcześniej wszczętą z inicjatywy W.
B. o zniesienie współwłasności wyżej wskazanych nieruchomości.W związku ze śmiercią W. B. Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze wnioskodawczyń K. B. N. oraz A. B. .Postanowieniem wstępnym z 20 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w B. oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia udziałów we współwłasności obu nieruchomości, a Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z 4 lutego 2016 r. oddalił apelację wnioskodawców. Postanowienie to zaskarżyli skargą kasacyjną wnioskodawcy, wskazując, jako wartość przedmiotu zaskarżenia, kwotę 125 000 zł, którą uprzednio wskazali także jako wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w sprawie o zniesienie współwłasności i rozstrzygnęło spór o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., w sprawach o zniesienie współwłasności i dział spadku skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, od postanowienia sądu drugiej instancji wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności i dział spadku, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie sporu określonego w art. 618 § 1 w zw. z art. 688 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi co najmniej 150 000 zł (porównaj między innymi postanowienia z 26 kwietnia 2001 r.
II CZ 13/01, OSNC 2001/12/181, z 14 stycznia 2010 r. IV CZ 112/09, z 26 sierpnia 2010 r. II CSK 229/10 i z 7 grudnia 2012 r. III CSK 288/12, wszystkie nie publ.).Uregulowanie przyjęte w art. 618 k.p.c. świadczy o tym, że ustawodawca decydujące znaczenie przywiązał do trybu, w jakim toczy się sprawa, a nie do przedmiotu rozstrzygnięcia sądu. Niezależnie bowiem od tego, co jest przedmiotem decyzji jurysdykcyjnej, rozstrzygnięcie zapada w sprawie o dział spadku (porównaj m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2001 r. II CZ 13/01, OSNC 2001/12/181).
Z tych przyczyn skarga kasacyjna wnioskodawców, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 125 000 zł, jest niedopuszczalna, zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.Sąd Najwyższy oddalił wniosek uczestnika postępowania o zasądzenie kosztów odpowiedzi na skargę, bowiem nie zawarto w niej argumentów uzasadniających odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności, a zatem koszty takiej odpowiedzi na skargę nie mogą być uznane za koszty celowej obrony (porównaj między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14, LEX nr 1554584). jw