Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 600/14 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for failure to formulate legal issues and provide substantive legal argumentation.

Numero d'incarto IV CSK 600/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant failed to meet the statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure. The appellant presented general legal questions regarding the admissibility of the lawsuit and the application of civil law provisions but did not formulate specific legal issues requiring a binary resolution. Consequently, the court determined that the appeal lacked the necessary legal argumentation to justify its consideration.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant formulates a specific legal issue requiring a binary answer and provides deep legal argumentation demonstrating the existence of the statutory ground for admissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility formulation of legal issues substantive legal argumentation binary legal question requirement Code of Civil Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c.
Temu wymogowi skarżąca nie podołała przedstawiając problemy prawne w sposób ogólny i opisowy, nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia” (art. 390 § 1 k.p.c.), czyli wyznaczającego dwie możliwe odpowiedzi.
art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Skarżąca przedstawiła dwa zagadnienia prawne sformułowane jako dotyczące „dopuszczalności drogi sądowej (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.)” i „zastosowania przepisów prawa cywilnego (art.
art. 1 k.c.
199 § 1 pkt 1 k.p.c.)” i „zastosowania przepisów prawa cywilnego (art. 1 k.c., art.
art. 359 § 1 i 2 k.c.
1 k.c., art. 359 § 1 i 2 k.c. w zw.
art. 481 § 1 i 2 k.c.
z art. 481 § 1 i 2 k.c., art.
art. 482 § 1 k.c.
481 § 1 i 2 k.c., art. 482 § 1 k.c. i art.
art. 455 a contrario k.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 5 grudnia 2013 r., II CSK 244/13
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05
II CSK 344/10
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Skarżąca przedstawiła dwa zagadnienia prawne sformułowane jako dotyczące „dopuszczalności drogi sądowej (art.
II CSK 244/13
Supreme Court dismisses cassation appeal for challenging factual findings on property valuation without legal issue.
II PK 98/05
Supreme Court dismisses cassation as no significant legal issue exists under Art. 393 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 600/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa "C." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w G.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Skarżąca przedstawiła dwa zagadnienia prawne sformułowane jako dotyczące „dopuszczalności drogi sądowej (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.)” i „zastosowania przepisów prawa cywilnego (art. 1 k.c., art. 359 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i 2 k.c., art. 482 § 1 k.c. i art. 455 a contrario k.c.) odnośnie do oceny skutków prawnych opóźnienia właściwej jednostki Skarbu Państwa, zobowiązanej prawomocnym orzeczeniem sądu karnego do wydania depozytu sądowego”.Zarówno treść przedstawionych zagadnień prawnych, jak i argumentacja powódki powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła przesłanka określona w punkcie pierwszym, powołanie się bowiem na jej zaistnienie wymaga sformułowania zagadnienia prawnego.

Temu wymogowi skarżąca nie podołała przedstawiając problemy prawne w sposób ogólny i opisowy, nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia” (art. 390 § 1 k.p.c.), czyli wyznaczającego dwie możliwe odpowiedzi. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego nie jest dopuszczalne przedstawienie zagadnienia prawnego „do uzupełnienia”, wyznaczającego tylko schemat odpowiedzi, zwany osnową pytania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., II CSK 244/13, nie publ. i orzeczenia w nim powołane).

Wskazane jako zagadnienia problemy prawne nie spełniają także wymogu pytań do uzupełnienia, a sposób ich sformułowania można uznać jedynie za sygnalizację wątpliwości związanych z wykładnią przepisów prawa; stopień ich ogólności nie pozwala na zakwalifikowanie jako istotnych zagadnień prawnych. Ponadto nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego taki problem prawny, którego rozstrzygnięcie nie miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP, nr 15 – 16, poz. 243), zaś kwestia niedopuszczalności drogi sądowej w postępowaniu objętym zaskarżonym orzeczeniem nie była przedmiotem ani rozpoznania, ani rozważań Sądu drugiej instancji.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, bowiem wniosek pozwanego o ich zasądzenie nie dotyczy etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. l.n