Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 584/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and procedural invalidity. The court rejects the claim regarding the interpretation of easement law and the validity of the proceedings. The decision establishes that procedural invalidity applies only to the second instance proceedings. The court refuses to accept the cassation appeal for lack of a significant legal issue. The court rejects the claim regarding the interpretation of easement law and the validity of the proceedings. The decision establishes that procedural invalidity applies only to the second instance proceedings.

Numero d'incarto IV CSK 584/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by K. P.-P. against the regional court's decision to establish a necessary way. The applicant argued that the lower court's ruling violated the Civil Code regarding easements and that the proceedings were invalid due to an improperly delegated judge and a judge subject to recusal. The court rejected these claims, noting the applicant failed to precisely define the legal issue and that procedural invalidity concerns only the second instance, not the first. Consequently, the appeal was not accepted for consideration, and the applicant was ordered to pay the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, or if the proceedings were invalid; procedural invalidity as a ground for acceptance applies exclusively to the second instance proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue requirement procedural invalidity scope necessary way easement judge delegation validity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 3, 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 145 § 2 k.c.
Zdaniem skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne powstałe na tle wykładni art. 145 § 2 k.c., które miałoby dotyczyć określenia okoliczności będących podstawą wniosku o zmianę postanowienia o ustanowieniu służebności drogi koniecznej.
art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
Nieważność postępowania wynika również z faktu, że w postępowaniu w Sądzie pierwszej instancji orzekał sędzia podlegający wyłączeniu na podstawie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 75 § 3 w zw. z art. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
a w uchwale tej Sąd Najwyższy w pełnym składzie uznał, że w wydaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w zw. z art. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn.
art. 3989 § 1 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 3, 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 145 § 2 k.c
Zdaniem skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne powstałe na tle wykładni art. 145 § 2 k.c., które miałoby dotyczyć określenia okoliczności będących podstawą wniosku o zmianę postanowienia o ustanowieniu służebności drogi koniecznej.
art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c
Nieważność postępowania wynika również z faktu, że w postępowaniu w Sądzie pierwszej instancji orzekał sędzia podlegający wyłączeniu na podstawie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 3, 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 447/01
III CK 585/04
III CZ 47/06
I CSK 326/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for formal defects and denies legal aid for defective filing.
I CSK 108/08
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide legal arguments supporting the claim.
II CSK 179/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Civil Procedure Code.
II CSK 600/13
Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds, ruling individual interest does not override public interest.
BSA-4110-4/2013
(BSA-4110-4/2013, OSP 2015, nr 3, poz.
III CZ 25/14
Supreme Court dismisses appeal on procedural invalidity due to a later ruling validating prior judicial transfer decisions.
III CZ 26/14
Supreme Court allows appeal against lower court's dismissal of civil proceedings due to judge transfer invalidity.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III CSK 121/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding inheritance procedure rules.
I CSK 302/12
postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).
III SK 65/11
postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 584/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku K. P.-P. o zmianę postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 października 2008 r., w sprawie sygn. akt I Ns […]z wniosku K. P.-P.‎przy uczestnictwie T. Ł., J. B. i Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa O.‎o ustanowienie drogi koniecznej na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt IV Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika T. Ł. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację wnioskodawcy K. P. P. od postanowienia Sądu Rejonowego w L. wydanego w dniu 12 lipca 2013 r. w sprawie o zmianę postanowienia (z dnia 1 października 2008 r.) ustanawiającego służebność drogi koniecznej na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości stanowiącej obecnie własność wnioskodawcy.Wnioskodawca K.

P. P. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 3, 4 k.p.c. Zdaniem skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne powstałe na tle wykładni art. 145 § 2 k.c., które miałoby dotyczyć określenia okoliczności będących podstawą wniosku o zmianę postanowienia o ustanowieniu służebności drogi koniecznej. Skarżący twierdzi także, że w rozpoznaniu sprawy przed Sądem pierwszej instancji brał udział sędzia niewłaściwie delegowany, ponieważ decyzję o przeniesieniu tego sędziego podpisał podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

W ocenie skarżącego to zagadnienie prawne, które jest także przyczyną nieważności postępowania, wymaga wypowiedzi Sądu Najwyższego. Nieważność postępowania wynika również z faktu, że w postępowaniu w Sądzie pierwszej instancji orzekał sędzia podlegający wyłączeniu na podstawie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. W sprawie w przedmiocie ustanowienia służebności drogi koniecznej oraz w sprawie zmiany postanowienia o ustanowieniu tej służebności orzekał ten sam sędzia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący, jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, powinien zagadnienie to przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.).

Skarżący, pomimo powoływania się na tę przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zdołał precyzyjnie sformułować zagadnienia prawnego wymagającego jednoznacznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego.Nieważność postępowania jest odrębną i samodzielną przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.). Kontrola kasacyjna dokonywana przez Sąd Najwyższy obejmuje orzeczenia sądu drugiej instancji, zatem nieważność postępowania jako przesłanka przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania dotyczy wyłącznie postępowania przed sądem drugiej instancji.Jedynie na marginesie można zwrócić uwagę, że zagadnienie prawidłowości i skuteczności delegowania sędziego na inne miejsce służbowe zostało wyjaśnione w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. (BSA-4110-4/2013, OSP 2015, nr 3, poz.

24) a w uchwale tej Sąd Najwyższy w pełnym składzie uznał, że w wydaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w zw. z art. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.) Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu. Jednocześnie Sąd Najwyższy przyjął, że wykładnia dokonana w uchwale wiąże dopiero od chwili jej podjęcia ( zob. też postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 czerwca 2014 r., III CZ 25/14, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2014 r., III CZ 26/14, niepubl.).

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).

Skarżący w żaden sposób nie wykazał tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 520 § 3 w z. z art. 13 § 2, 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 oraz § 7 pkt 3, § 12 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.

Dz. U. z 2013, poz. 490). [l.n]