Supreme Court dismisses appeal for obvious merit, rejecting argument that evidence assessment was clearly erroneous.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ruling it lacked obvious merit. The appellant argued violations of civil procedure and construction law articles regarding evidence assessment, claiming the lower courts' findings were clearly wrong. The court determined the appeal merely contested factual evaluations and evidence assessments, which are not grounds for obvious merit under established case law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is obviously meritorious only if the alleged defect is immediately apparent without deeper analysis, meaning it must clearly indicate the appeal would succeed if examined on the merits.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 580/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa S. G. przeciwko M. K. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2016 r. naruszenie art. 378 § 1, art. 382, 328 § 2 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 362, 471 i 647 k.c. i art. 36a Prawa budowlanego – w różnych układach i powiązaniach, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił oczywistą jej zasadnością.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).
Innymi słowy, przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W niniejszej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia oczywistego naruszenia we wskazanym wyżej znaczeniu żadnego z przepisów powołanych w skardze kasacyjnej powoda. Skarga ogranicza się w istocie do niedopuszczalnej w świetle 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c. polemiki z oceną dowodów i ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez sądy meriti.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015.1804) w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2016.1667). aj