Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding ingratitude in gift contracts.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal against the appellate court's decision dismissing a claim to revoke a gift due to ingratitude. The appellant argued that the lower courts incorrectly interpreted the statutory definition of 'outraging ingratitude' and failed to establish a general rule for such cases. The court determined that the issues raised were not new or unresolved legal questions requiring interpretation, as they had already been addressed in prior Supreme Court jurisprudence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, such as a new or unresolved legal problem whose clarification could contribute to the development of law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 572/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa H. L.przeciwko W. L.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 25 października 2012 r., którym oddalone zostało jego powództwo o zobowiązanie pozwanego do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu z powrotem na powoda darowanej mu nieruchomości.W skardze kasacyjnej powód powołał podstawę naruszenia prawa materialnego (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) przez błędną wykładnię art. 898 § 1 k.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego powiązał z art. 898 § 1 k.c. i naprowadził, że rozstrzygnięcia wymaga kwestia odnosząca się do określenia ogólnej reguły, pozwalającej na uznanie zachowania obdarowanego wobec darczyńcy za rażącą niewdzięczność, uzasadniającą odwołanie darowizny.
Nasuwające się wątpliwości sformułował w postaci pytań: „czy każdorazowo ocenę prawidłowości układu stosunków międzyludzkich, potwierdzonego umową darowizny w danej sprawie, należy wyprowadzać z ogólnych pojęć zdefiniowanych pozaustawowo na tle innych stanów faktycznych w toku orzecznictwa sądowego, czy też możliwa jest jednostkowa interpretacja pojęcia „rażącej niewdzięczności obdarowanego" na tle skonkretyzowanych okoliczności danej sprawy, niejednokrotnie bardziej dolegliwych dla darczyńcy, a jednocześnie trudnych do zakwalifikowania na podstawie dotychczas przyjętych kryteriów".Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz eliminację orzeczeń oczywiście wadliwych, bądź dotkniętych nieważnością postępowania, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących stron.
Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przesądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a zatem okoliczności przewidziane w art. 3989 § 1 pkt. 1 do 4 k.p.c. Nie podlegają natomiast badaniu podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Założenie wymagania objętego art. 3984 § 2 k.p.c. zostanie spełnione, jeżeli zostaną przedstawione w skardze kasacyjnej i uzasadnione przesłanki o charakterze publicznoprawnym, stanowiące podstawę wstępnej, merytorycznej oceny przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Ugruntowane zostało w orzecznictwie zapatrywanie, że skarżący powinien wskazać przepisy prawne, na tle stosowania których wyłoniło się zagadnienie, sformułować je, podać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen, a nadto motywację, że rozwiązane go jest istotne nie tylko w rozpoznawanej sprawie, ale także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).
Przedstawione przez skarżącego zagadnienie nie odpowiada wskazanym wymaganiom. Poruszone w nim kwestie nie stanowią nowego i nierozwiązanego dotychczas problemu, ponieważ były już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, które nie zostały poddane analizie pod kątem konieczności zmiany prezentowanych poglądów. W argumentacji skarżącego nie można dopatrzyć się przekonujących racji, które skłaniałyby do uznania, że rzeczywiście chodzi o istotne zagadnienie prawne we wskazanym rozumieniu. Przedstawiona została natomiast własna ocena postępowania pozwanego, która nie uwzględnia licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego dotyczących pojęcia „rażącej niewdzięczności" i kryteriów, które powinny być brane pod uwagę.
Problemy zakwalifikowane jako wątpliwości dotyczą zastosowania w sprawie przepisu art. 898 § 1 k.c., które nie stanowi o potrzebie wykładni.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989§ 2 k.p.c. [aw]es