Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded due to lack of legal error affecting case outcome.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that the lower court made an obvious error in evidence assessment, violating specific civil procedure articles. The court rejected this claim because cassation grounds cannot challenge factual findings or evidence evaluation, and no clear legal violation was identified.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is clearly unfounded only if the alleged legal defect is immediately apparent without deeper analysis, and appeals regarding fact-finding or evidence assessment are inadmissible as cassation grounds.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 563/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku I. S.przy uczestnictwie R. F., Gminy M., H. P., J. P., S. P. i Powiatowego Zarządu Dróg w G.o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Wnioskodawczyni, I.
S., uzasadniła wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej przez nią skargi kasacyjnej, zarzucającej naruszenie art. 233 § 1 w związku z art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., oczywistą jej zasadnością z powodu odmiennej oceny dowodów przez Sąd Okręgowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy po uchyleniu przez Sąd Najwyższy poprzedniego orzeczenia. Tak umotywowany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia, objęta podstawami kasacyjnymi, jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., ani samodzielnie, ani wespół z powoływanymi w skardze przepisami art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c. Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Co do zarzutów naruszenia art. 233 §1 i art. 382 oraz art. 378 § 1 k.p.c. jako podstaw kasacyjnych zob. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2013 r., IV CSK 269/12 i 28 listopada 2013 r., IV CSK 187/13.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [l.n]