Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of preliminary grounds under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a judgment that rejected a claim to set aside an enforceable title. The appellant failed to demonstrate that the lower courts misinterpreted the relevant Civil Code provisions regarding set-off or that the appeal raised a legal question requiring Supreme Court review. Consequently, the court found no preliminary grounds for admissibility and ordered the appellant to bear the costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to prove the existence of preliminary grounds such as a need for legal interpretation, a legal question, or obvious injustice, as mere criticism of lower court reasoning is insufficient.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 557/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa P. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C.przeciwko U. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację strony powodowej od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo o pozbawienie wykonalności określonego tytułu wykonawczego oraz o zasądzenie kwoty 164 197,09 zł. Sądy obu instancji wskazały, że podstawą żądania było twierdzenie strony powodowej o potrąceniu przysługującej jej wierzytelności z wierzytelnością strony pozwanej objętą zaskarżonym tytułem wykonawczym, jednak strona powodowa nie wykazała, iż w chwili złożenia oświadczenia o potrąceniu przysługiwała jej wymagalna wierzytelność wobec strony pozwanej, gdyż wierzytelność, którą zgłosiła do potrącenia, wynikała z należności wyegzekwowanych przez komornika sądowego i nie była, jak twierdziła powódka, świadczeniem nienależnym.
W skardze kasacyjnej strona powodowa jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała na potrzebę wykładni art. 548 k.c., art. 551 k.c. i art. 316 § 1 k.p.c. oraz na występujące na ich tle zagadnienia prawne jak również na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżąca nie wykazała istnienia w sprawie przesłanek przedsądu, na które się powołała.Nie wykazała potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów prawa, gdyż nie wykazała występowania rozbieżności w orzecznictwie sądowym wynikających z przyjęcia przez sądy różnej wykładni tych przepisów ani nie przedstawiła pogłębionego wywodu prawnego wskazującego na występowanie w doktrynie różnic na tle ich wykładni (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r.
II CZ 102/02, z dnia 28 marca 2007 r. II CSK 84/07 i z dnia 8 lipca 2008 r., niepubl.). Nie przedstawiła też żadnych zagadnień, które miałyby charakter zagadnień prawnych w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r. II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11 i z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, niepubl.). Uzasadnienie obu tych podstaw wniosku o przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadza się w istocie do krytyki wykładni i zastosowania wskazanych przepisów przez Sądy orzekające w sprawie i przedstawienia własnego stanowiska w tym przedmiocie, co nie jest wystarczające w świetle wymagań przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Niewątpliwie również nie zostało wykazane, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Uzasadnienie tej przesłanki przedsądu stanowi powtórzenie zarzutów przedstawionych w podstawach kasacyjnych, w części przejawia się w kwestionowaniu ustaleń faktycznych i oceny dowodów, niedopuszczalnym w skardze kasacyjnej (art. 3983 § 3 k.p.c.), nie zawiera natomiast argumentów pozwalających na stwierdzenie, że Sąd Apelacyjny w sposób oczywisty, a więc kwalifikowany, naruszył przepisy prawa i w wyniku tego wydał oczywiście wadliwy wyrok (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r.
I PKN 34/01, OSNP 2004/6/100 i z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004/3/49). Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. Na wniosek strony pozwanej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy zasądził na jej rzecz od strony powodowej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]jw