Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim due to lack of legal grounds and continuity of possession.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a limited liability company against a lower court's decision denying adverse possession. The company argued for legal clarification regarding civil code provisions and the status of state-owned enterprises, but the court found no grounds for cassation review under the Civil Procedure Code. The court determined that the applicant failed to prove continuous possession because the predecessor entity was not an independent possessor and the property did not form part of the acquired enterprise.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 128 k.c.; Art. 176 § 1 k.c.; Art. 338 k.c.; Art. 17 ust. 1 k.r.s.: A cassation appeal is inadmissible if the facts do not require legal clarification and the applicant fails to demonstrate continuity of possession between the predecessor and current possessor.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 553/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przy uczestnictwie Gminy Miasta G. i Skarbu Państwa - Wojewody […]o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt XVI Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz Gminy Miasta G. i na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwoty po 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni – J. – Spółka z o.o. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 marca 2014 r., w którym oddalono wniosek wnioskodawczyni o zasiedzenie nieruchomości, położonej w G. przy ul. J. […]. Postanowienie to wydano w wyniku apelacji wniesionej przez tę wnioskodawczynię od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 7 sierpnia 2013 r.W skardze kasacyjnej wskazano na naruszenie przepisów postępowania cywilnego (pkt 2 skargi) i przepisów prawa materialnego (pkt 1 skargi). Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że istnieje potrzeba wyjaśnienia zagadnień prawnych wskazanych w pkt 1a, b skargi, a także istnieje potrzeba wykładni art. 128 § 1 i § 2 k.c. (pkt 2c skargi).
Zdaniem skarżącej, skarga jest też oczywiście uzasadniona (pkt 3 skargi).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz odpowiedź uczestników postępowania (k. 618 i n. oraz k. 628 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zasiedzenie nie pojawiły się – wbrew stanowisku strony skarżącej – przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Nie było potrzeby wyjaśniania sformułowanych przez wnioskodawcę zagadnień prawnych ujętych w pkt 1 skargi i dokonywania wykładni art. 128 k.c. w brzmieniu do dnia 1 lutego 1989 r.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wyjaśniano prawny sens art. 128 k.c. przed jego zmianą w dniu 1 lutego 1989 r. i po tej zmianie. Przedsiębiorstwo państwowe nie mogło do dnia 1 lutego 1989 r. być samoistnym posiadaczem mienia, którym zarządzało, posiadaczem samoistnym pozostawał właściciel – Skarb Państwa. Przedsiębiorstwo państwowe mogło zatem mieć jedynie status dzierżyciela tego mienia (art. 338 k.c.). Ponadto z ustaleń obu Sądów meriti wynika, że P. [...] „C.” w G. nie było samoistnym posiadaczem nieruchomości objętej wnioskiem (s. 1 i 2 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Jeżeli wnioskodawca powołuje się na regułę wyrażoną w art. 176 § 1 k.c. i domaga się zaliczenia posiadania poprzednika prawnego, a z ustaleń Sądów meriti wynika, że nieruchomość objęta wnioskiem o zasiedzenie nie wchodziła w skład nabywanego przedsiębiorstwa (s. 12 uzasadnienia), to nie sposób twierdzić, że mogła nastąpić odpowiednia ciągłość posiadania poprzedniego i obecnego posiadacza.Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) i rozstrzygnął o kosztach postępowania kasacyjnego (art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., art. 520 § 3 k.p.c.).