Supreme Court dismisses appeal in adverse possession case due to lack of statutory grounds for review.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by W. G. against the lower court's rejection of her adverse possession claim. The applicant argued that the lower court violated procedural rules and failed to recognize her property acquisition, but the Supreme Court found no grounds for review under the Civil Procedure Code. The court upheld the lower court's factual assessment that the applicant's possession lacked the required independence and duration for adverse possession.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 172 § 1 k.c.: A cassation appeal is inadmissible if it lacks statutory grounds for review, and the Supreme Court must respect the lower court's evaluation of evidence and factual findings regarding adverse possession requirements.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 542/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku W. G.przy uczestnictwie […]o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni W. G. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego i dnia 13 lutego 2014 r., w którym oddalono apelację tej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 kwietnia 2013 r. Postanowieniem tym oddalono wniosek wnioskodawczyni (k. 610 i n. akt sprawy, t. III). W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni podnoszono zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wyjaśniła, że „zaskarżony wyrok w sposób oczywisty” narusza prawo i - zdaniem skarżącego - skarga kasacyjna jest „oczywiście uzasadniona”. Jednocześnie skarżąca wskazała na naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 382 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej wnioskodawczyni i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy - wbrew stanowisku skarżącego - stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zasiedzenie nie występuje przesłanka przyjęcia skargi wnioskodawczyni do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Skarga kasacyjna nie jest bowiem oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada zasadniczym wymaganiom formalnym przewidzianym w art. 328 § 2 k.p.c. Dokonanie przez Sądy meriti ustalenia faktyczne uzasadniały ocenę Sądu Okręgowego, że nie wystąpiła przesłanka skutecznego zasiedzenia w postaci samoistności posiadania nieruchomości przez wnioskodawczynię (art. 172 § 1 k.c.).
Takiej ocenie został poświęcony obszerny, przekonywający wywód prawny. Należy też stwierdzić, że ocena wiarygodności poszczególnych środków dowodowych nie może być podważana w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.). W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [l.n]