Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 541/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding lease classification or costs calculation.

Numero d'incarto IV CSK 541/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the parish against a bankruptcy administrator. The lower court had already determined the validity of the claim and only needed to calculate costs, classifying a contract as an investment agreement rather than a lease. The court found no legal issue because the appellant's argument relied on a lease classification that contradicted the established facts and the lower court's reasoning.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the first-instance judgment has already resolved the substantive issue and the appellant's argument contradicts the established facts without presenting a genuine legal question.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal legal issue requirement bankruptcy proceedings contract classification investment agreement lease contract costs calculation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Nie było też podstaw do stwierdzenia, że złożona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Nie było też podstaw do stwierdzenia, że złożona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. z racji naruszenia przepisów prawa procesowego.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony pozwanej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 693 k.c.
Tymczasem strona pozwana formułuje zagadnienie prawne (pkt 1 skargi) przy założeniu, że chodzi tu jednak o dzierżawę w rozumieniu art. 693 k.c. Nie było zatem przesłanek do twierdzenia, że w sprawie tej występuje przedstawione przez skarżącego zagadnienie prawne z motywacją podaną w pkt 1 skargi.
art. 693 k.c
Tymczasem strona pozwana formułuje zagadnienie prawne (pkt 1 skargi) przy założeniu, że chodzi tu jednak o dzierżawę w rozumieniu art. 693 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Nie było też podstaw do stwierdzenia, że złożona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony pozwanej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 541/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa Usługowego P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej w R.‎przeciwko Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem świętego W. w R.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIEStrona pozwana złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r., w którym oddalono apelację tej strony, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 lutego 2014 r. Wyrokiem tym zasądzono od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 306.573,84 zł. W skardze kasacyjnej strona pozwana powoływała się na naruszenie przepisów wprawa procesowego i materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie istnieje istotne zagadnienie prawne (pkt 1 skargi, s. 4), a ponadto wniesiona skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ w oczywisty sposób zaskarżony wyrok narusza przepisy prawa procesowego i materialnego (pkt 2, s. 5 skargi).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej argumentację prawną o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują - wbrew stanowisku skarżącego - przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że kwestia zasadności roszczenia strony powodowej została już przesądzona, a pozostało tylko zagadnienie ustalenia wysokości poniesionych nakładów przez stronę powodową.

Wyjaśniono także i to, że w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r. łączącą strony umową z dnia 25 czerwca 2007 r. (k. 18-21 akt sprawy) zakwalifikował jako umowę nienazwaną o charakterze inwestycyjnym, a nie jako umowę dzierżawy (s. 300-301 akt sprawy). Taka kwalifikacja prawna tej umowy znalazła się też w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 7 tego uzasadnienia). Oznacza to, że istniała możliwość traktowania § 11 wspomnianej umowy jako podstawy określającej zwrot nakładów na nieruchomość strony pozwanej i ich wysokość.

Tymczasem strona pozwana formułuje zagadnienie prawne (pkt 1 skargi) przy założeniu, że chodzi tu jednak o dzierżawę w rozumieniu art. 693 k.c. Nie było zatem przesłanek do twierdzenia, że w sprawie tej występuje przedstawione przez skarżącego zagadnienie prawne z motywacją podaną w pkt 1 skargi. Nie było też podstaw do stwierdzenia, że złożona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. z racji naruszenia przepisów prawa procesowego. Tymczasem nie można skutecznie zakwestionować sposobu ustalenia wartości dokonanych przez stronę powodową nakładów na nieruchomość strony pozwanej.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony pozwanej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]