Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 530/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 530/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lease termination judgment, ruling that the lower court's assessment of the additional payment term was not an obvious legal error. The appellant argued that the appellate court incorrectly evaluated the adequacy of the deadline under Article 709 § 2 of the Civil Code, but the Supreme Court found no prima facie violation of the law. Consequently, the appeal was rejected because it failed to meet the strict threshold for 'obvious error' required to proceed to the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates an obvious error in the lower court's legal assessment, which must be evident from basic legal knowledge without deep textual analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious legal error Civil Procedure Code lease termination additional payment term appellate court legal assessment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 709 § 2 k.c.
Sąd drugiej instancji ocenił te okoliczności w kontekście art. 70913 § 2 k.c.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw.
Art. 391 § 1, 39821 k.p.c.
z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. jw
art. 3989 § 1 k.p.c
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 70913 § 2 k.c
Sąd drugiej instancji ocenił te okoliczności w kontekście art. 70913 § 2 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
70913 § 2 k.c.).W związku z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania trzeba podnieść, że odwołanie się na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CZ 100/03
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
II CZ 28/06
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately argue admissibility under Civil Procedure Code.
V CSK 204/06
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III PK 70/07
I UK 283/07
I UK 218/07
II UK 317/07
II PK 352/07
II PK 11/08
I UK 11/08
II UK 38/08
i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 530/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko B. M. i P. M.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt V ACa [...], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu - w interesie publicznym - ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powódka S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie V ACa [...]. Skarżąca wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż doszło do oczywiście błędnej oceny dotyczącej adekwatności dodatkowego terminu (art. 70913 § 2 k.c.).W związku z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania trzeba podnieść, że odwołanie się na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. zobowiązuje do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia, co daje podstawy do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną (tak np.

Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r. II CSK 184/07, nie publ.; z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, nie publ.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, nie publ.; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, nie publ.; z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, nie publ.; z dnia z 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, nie publ.; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, nie publ.; z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, nie publ. i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

W ocenie Sądu Najwyższego, nie zostały spełnione przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wobec niezapłacenia rat leasingowych powód pismami z dnia 2 lipca 2018 r. oraz z dnia 16 lipca 2018 r. wezwał pozwanego do zapłaty w terminie 7 dni zaległych od dnia 14 maja 2018 r. rat pod rygorem wypowiedzenia umowy ze skutkiem natychmiastowym. Pismem z dnia 31 lipca 2018 r. powód skierował do pozwanego oświadczenia o rozwiązaniu umów ze skutkiem natychmiastowym z wezwaniem do zapłaty i wydania przedmiotów umów. Sąd drugiej instancji ocenił te okoliczności w kontekście art. 70913 § 2 k.c. i przewidzianego w nim wymagania wyznaczenia „odpowiedniego terminu dodatkowego do zapłacenia zaległości” i korzystając z dyskrecjonalnej władzy ocenił, że wyznaczony w wezwaniach do zapłaty termin w okolicznościach faktycznych sprawy nie spełniał tego wymagania.

Stanowisko Sądu oraz jego uzasadnienie nie daje podstaw do uznania, iż skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna ze względu na rażąco błędną ocenę adekwatności dodatkowego terminu że doszło do błędnej wykładni przepisów dotyczących uprawnienia finansującego do wypowiedzenia umowy.Konkludując, w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka opisana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. jw