Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove legal issue or need for interpretation under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court's ruling on the acquisition of a servitude by prescription. The appellant failed to demonstrate an abstract legal issue requiring interpretation or cite relevant case law discrepancies as required by law. Consequently, the court found the appeal inadmissible because the arguments were merely expressions of doubt rather than grounds for cassation review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if a significant legal issue exists, interpretation of laws is necessary due to serious doubts, or there are divergences in case law; mere disagreement with the lower court's reasoning does not constitute such an issue.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 530/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku Przedsiębiorstwa […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L.przy uczestnictwie M. L. i Skarbu Państwa - Starosty L.o zasiedzenie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt I Ca […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. oddala wnioski uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca Przedsiębiorstwo […] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wniósł od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 lutego 2013 r., wydanego w sprawie o stwierdzenia nabycia przez zasiedzenie służebności przesyłu, skargę kasacyjną, opierając ją na podstawie naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego - art. 352 § 1 w zw. z art. 292 oraz art. 3051 i 3054 k.c., a ponadto art. 176 § 1 k.c. i art. 9 ustawy z dnia 27 maja 1990 r. - przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U.
Nr 32, poz. 191 ze zm.) w zw. z art. 3054 i 352 § 1 k.c. oraz art. 172 § 1, art. 7 i 176 § 1 w zw. z art. 285, 292 i 3054 k.c., jak i prawa procesowego, t.j. art. 234 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 7 k.c. Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania potrzebą wykładni przepisów art. 352 § 1 w zw. z art. 292 oraz art. 3051 i 3054 k.c., a także art. 176 § 1 w zw. z art. 292 i 3054 k.c. oraz art. 9 powołanej ustawy z dnia 27 maja 1990 r., a ponadto występującymi na tle tych przepisów istotnymi zagadnieniami prawnymi, które przedstawił w formie dwóch pytań.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje w wyniku oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący wadliwie powołał się na dwie spośród tych przyczyn łącznie, przedstawiając w celu ich wykazania wspólną argumentację prawną.
Choć wnioskodawca twierdził, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., zagadnienia takiego nie przedstawił. Postawione w skardze pytania stanowią jedynie wyraz jego wątpliwości, co do trafności stanowiska zajętego przez Sąd drugiej instancji oraz co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy, a udzielenie na nie odpowiedzi byłoby równoznaczne z rozpoznaniem podstaw skargi. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący uzasadnił w sposób właściwy dla uzasadnienia jej podstaw. Nie zawiera on żadnych argumentów prawnych, które mogłyby wskazywać, że w sprawie występuje istotny, abstrakcyjny problem prawny budzący poważne wątpliwości.
Jednocześnie rozbieżności w orzecznictwie sądów, na które skarżący się powołał w ramach pierwszego pytania, nie pozostają z nim w związku. Wskazana rozbieżność - wbrew założeniu wnioskodawcy - nie odnosi się bowiem do sytuacji, gdy urządzenia przesyłowe były w budowie bądź ich budowa była planowana w przyszłości, lecz do sytuacji, gdy znajdowały się już one na nieruchomości, której dotyczył wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie służebności przesyłu.Skarżący nie wykazał także, że zachodzi potrzeba dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni powołanych w skardze przepisów prawa, a zatem przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Wnioskodawca nie zaprezentował bowiem argumentów prawnych, które mogłyby wskazywać, że przepisy te w kontekście postawionych w skardze pytań budzą poważne wątpliwości, a powoływane rozbieżności w orzecznictwie sądów nie dotyczą sytuacji, która wystąpiła w sprawie.Ponadto całość wywodów skarżącego pozostaje oderwana od podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Skarżący pomija, że - jak ustalił Sąd - posadowienie urządzeń przesyłowych na nieruchomości, której dotyczył jego wniosek, nastąpiło przed dniem uznanym przez Sąd za dzień objęcia jej w posiadanie przy przyjęciu najkorzystniejszego dla niego wariantu, a jednocześnie, iż brak jest ustaleń, kiedy na tej nieruchomości rozpoczęła się budowa tych urządzeń. Wobec niestwierdzenia przyczyn przyjęcia skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz uczestniczki postępowania M.
L. zawarty w odpowiedzi na skargę nie został uwzględniony, jako złożony po terminie, a zatem bezskutecznie (art. 3987 § 1 w zw. z art. 167 k.p.c.). Zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz uczestnika Skarbu Państwa - Starosty L. zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa nie został uwzględniony wobec powiązania go z wnioskiem o przyjęcie skargi do rozpoznania. awdb