Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists since the bank knew of the debtor's bankruptcy.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling. The appellant argued that voluntary performance of debt should be recognized to avoid coercion, but the court found the bank knew of the debtor's bankruptcy proceedings, eliminating any coercion. Consequently, the court held that no legal issue requiring cassation review existed under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the facts show no coercion existed and the debtor's status as bankrupt precludes voluntary performance from being contested.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 521/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa (…) Banku Spółki Akcyjnej w W.przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt V ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na jej tle trzech istotnych zagadnień prawnych.
Pierwsze zagadnienie prawne dotyczy tego, czy dobrowolne spełnienie świadczenia w toku postępowania egzekucyjnego może zostać uznane za spełnienie świadczenia w celu uniknięcia przymusu. Kwestia ta jednak w tej sprawie nie powstaje. Jak wynika z dokonanych ustaleń faktycznych, bank wiedział, że rachunek prowadzony jest przez przedsiębiorcę, co do którego ogłoszono upadłość likwidacyjną. Musiał zatem mieć świadomość, że żaden przymus w toku postępowania egzekucyjnego mu nie grozi, bo jedyna droga dla zaspokojenia się dłużnika to jego udział w postępowaniu upadłościowym.
Drugie zagadnienie dotyczy oceny wystąpienia przesłanki podjęcia działania w celu uniknięcia przymusu. Skoro jednak przymus nie mógł wystąpić, więc i rozpatrywanie tego zagadnienia nie jest potrzebne dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Trzecie zagadnienie prawne dotyczy tego, czy bank, realizując zajęcie z rachunku bankowego w toku egzekucji administracyjnej, spełnia świadczenie w rozumieniu art. 410 k.c. Kwestia ta z kolei nie budzi wątpliwości ze względu na niezwykle szerokie ujęcie świadczenia w art. 410 k.c. – niewątpliwie dokonanie przelewu z rachunku oznacza spełnienie świadczenia.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.aj