Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory admissibility requirements under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal without examining the merits of the underlying contract dispute. The appellant failed to demonstrate that the appeal raised a significant legal issue or required interpretation of civil code provisions under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible and awarded the appellant the costs of the cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates the existence of a significant legal issue, a need for interpretation of laws raising serious doubts, invalidity of proceedings, or obvious merit, as failure to meet these statutory prerequisites results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 521/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa H. K. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. - poprzednio w S. przeciwko W. W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej na s. 6 - 8 zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do sformułowania dwóch bardzo obszernych pytań o charakter prawny umowy o roboty budowlane oraz o wykładnię art. 647 k.c. z uwzględnieniem konkretnych elementów stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy.
Strona skarżąca przedstawionego zagadnienia nie osadza w kontekście analizy prawnej, a w kontekście społeczno - gospodarczym zachodzącym w sprawie (s. 8).Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana. Skarżący nie wskazał bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów k.c. wskazanych na s. 8-9 skargi, ani też - poza gołosłownym stwierdzeniem - nie wyjaśnił na czym polegają ewentualne poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie sądów co do wykładni każdego z przepisów art. 647, 656, 643, 642 i 637 kodeksu cywilnego.
Ponieważ skarżący twierdzi, że jego skarga jest też oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna pozwanego nie przedstawia na s. 9-10 skargi tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi.
Na tle uzasadnienia tej przesłanki jest wyraźnie widoczne, że skarżący skoncentrował się na kwestionowaniu ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w zaskarżonym orzeczeniu. Wymagałoby to na etapie tzw. przedsądu dokonania szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu także i wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. 2013, poz. 490).