Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 518/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 518/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the respondent's cassation appeal against the lower court's decision to revoke an enforceable title. The appellant raised questions regarding the interpretation of Article 452 of the Civil Code concerning debt satisfaction to a spouse's business account, but failed to demonstrate a significant legal issue requiring Supreme Court review. The court ruled that the respondent merely expressed doubts without presenting abstract legal problems or citing conflicting case law, thus failing to meet the statutory requirements for cassation admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or reveals inconsistencies in case law; mere expression of doubt without abstract legal formulation or evidence of conflicting jurisprudence does not constitute a significant legal issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue Civil Procedure Code spousal debt satisfaction abstract legal problem conflicting case law enforceable title revocation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3983 § 1 k.p.c.
z dnia 21 stycznia 2016 r., opartej na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., pozwany P.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Pomijając aspekt „oczywistości” zarzucanego naruszenia prawa skarżący nie wykazał powołanej w skardze przyczyny przyjęcia jej do rozpoznania.Nie stwierdziwszy przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Pomijając aspekt „oczywistości” zarzucanego naruszenia prawa skarżący nie wykazał powołanej w skardze przyczyny przyjęcia jej do rozpoznania.Nie stwierdziwszy przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c.
w sprawie; co więcej, uczynił to w oderwaniu od poczynionych przez Sąd odwoławczy ustaleń faktycznych dotyczących spełnienia przez powoda świadczenia do rąk osoby uprawnionej, które zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c. są dla Sądu Najwyższego wiążące.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 i art.
art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw
art. 452 k.c.
czy art. 452 k.c. podlega wyłączeniu, jeżeli spełnienie świadczenia następuje na rachunek bankowy działalności gospodarczej współmałżonka, do którego drugi współmałżonek nie jest upoważniony i nie ma możliwości zapoznania się z jego stanem? 2.
art. 3983 § 1 k.p.c
z dnia 21 stycznia 2016 r., opartej na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., pozwany P.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 grudnia 2008 r., IV CSK 454/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11
IV CSK 454/08
11 i z dnia 23 grudnia 2008 r., IV CSK 454/08, niepubl.).Skarżący nie przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
IV CSK 163/11
49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 518/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa B. K. ‎przeciwko P. Z. ‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt III Ca (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 stycznia 2016 r., opartej na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., pozwany P. Z. uzasadnił występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które przedstawił w formie pytań:„1. czy art. 452 k.c. podlega wyłączeniu, jeżeli spełnienie świadczenia następuje na rachunek bankowy działalności gospodarczej współmałżonka, do którego drugi współmałżonek nie jest upoważniony i nie ma możliwości zapoznania się z jego stanem? 2. czy spełnienie świadczenia do rąk współmałżonka jest w rozumieniu art. 452 k.c. jednoznaczne z tym, że drugi ze współmałżonków ze spełnionego w taki sposób świadczenia skorzystał?3. czy spełnienie świadczenia do rąk współmałżonka podczas, gdy drugi z nich na świadczeniu nie skorzystał, powoduje powstanie odpowiedzialności tego z małżonków, który świadczenie przyjął względem dłużnika i wyłącza odpowiedzialność współmałżonka?”Skarżący twierdził także, że „skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a wynika z rażącego naruszenia przepisu art. 452 k.c., jako że Sąd nie wziął pod uwagę, że pozwany nie odniósł żadnych korzyści z pieniędzy przekazanych przez powoda na rachunek bankowy działalności gospodarczej żony pozwanego”.W odpowiedzi na skargę powód B.

K. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania ewentualnie o jej odrzucenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez stronę odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Wykazanie powołanej przez skarżącego przyczyny, określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wymaga sformułowania określonego problemu prawnego, który w sprawie wystąpił, zaprezentowania różnych możliwych sposobów jego rozwiązania oraz przedstawienia argumentów przemawiających na rzecz każdego z nich, wyjaśnienia na czym polegają poważne wątpliwości związane z wyborem danego rozwiązania, przekonania o „istotności” przedstawionego zagadnienia, a ponadto o jego uniwersalnym charakterze, a zatem o tym, że jego rozwiązanie będzie służyło rozstrzyganiu innych podobnych spraw (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 23 grudnia 2008 r., IV CSK 454/08, niepubl.).Skarżący nie przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Pozwany postawił w skardze jedynie pytania stanowiące wyraz jego wątpliwości co do wykładni i stosowania art. 452 k.c. w sprawie; co więcej, uczynił to w oderwaniu od poczynionych przez Sąd odwoławczy ustaleń faktycznych dotyczących spełnienia przez powoda świadczenia do rąk osoby uprawnionej, które zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c. są dla Sądu Najwyższego wiążące.

Uzasadnienie wniosku nie zawiera stosownej argumentacji prawnej, która mogłaby przekonać o wystąpieniu istotnego, abstrakcyjnego problemu prawnego, którego rozwiązanie stwarzałoby poważne trudności i wymagało rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Powołane w skardze orzeczenia nie świadczą o rozbieżnościach w orzecznictwie sądów na tle przedstawionych pytań, zwłaszcza, że orzeczenia te zostały wydane w odmiennych stanach faktycznych.Powołując się na przyczynę, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., a zatem na oczywistą zasadność skargi, pozwany ograniczył się do przytoczenia jednego z zarzutów skargi, nie przedstawiając żadnych argumentów prawnych, które zmierzałyby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisu prawa, którego zarzut ten dotyczy, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Pomijając aspekt „oczywistości” zarzucanego naruszenia prawa skarżący nie wykazał powołanej w skardze przyczyny przyjęcia jej do rozpoznania.Nie stwierdziwszy przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw