Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 518/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and factual re-evaluation.

Numero d'incarto IV CSK 518/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' cassation appeal against a second-instance judgment that rejected a claim for compensation for unauthorized use of land. The lower courts ruled that the utility company acted in good faith because the land and power lines were state-owned when the poles were erected, negating the need for compensation under the Civil Code. The Supreme Court rejected the appeal because the appellants merely contested factual findings and evidence assessment, which are inadmissible grounds for cassation, failing to demonstrate an obvious legal violation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 225 k.c.; Art. 233 k.c.; Art. 233 § 1 k.c. A cassation appeal based on an alleged obvious legal violation is inadmissible if the appellant fails to prove the judgment is obviously flawed, as mere disagreement with factual findings or evidence evaluation does not constitute a ground for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious legal violation good faith possession unauthorized use factual findings evidence assessment Civil Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 224 § 1 k.c.
Art. 352 k.c.
z art. 352 k.c. nie był obowiązany do zapłaty wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości powodów, co skutkowało oddaleniem powództwa.W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie naruszenia art.
Art. 225 k.c.
nie był obowiązany do zapłaty wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości powodów, co skutkowało oddaleniem powództwa.W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie naruszenia art. 225 k.c. oraz art.
Art. 233 k.c.
oraz art. 233 k.p.c., powodowie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali, że jest ona oczywiście uzasadniona z powodu naruszenia prawa materialnego przez przyjęcie, że nie doszło do obalenia domniemania dobrej wiary strony pozwanej i że powództwo oparte na art.
Art. 233 § 1 k.c.
- nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów ani oceny dowodów, a więc między innymi art. 233 § 1 k.c. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Ich argumentacja sprowadza się w istocie do kwestionowania ustaleń faktycznych, które legły u podstaw zaskarżonego wyroku oraz polemiki z oceną dowodów, co jest niedopuszczalne w skardze kasacyjnej, której podstawą – zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 352 k.c
art. 225 k.c
nie był obowiązany do zapłaty wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości powodów, co skutkowało oddaleniem powództwa.W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie naruszenia art. 225 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 34/01
I PKN 34/01, OSNP 2004/6/100, z dnia 10 stycznia 2003 r.
V CZ 187/02
Cassation appeal dismissed for failure to prove obvious legal violation required for admissibility under Polish Civil Procedure Code.
I UK 285/07
I UK 285/07, niepubl.).Skarżący nie wykazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona we wskazanym wyżej rozumieniu.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 518/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa I. M. i W. M.‎przeciwko E. […] Spółce Akcyjnej w G. Oddziałowi w O.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powodów od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo o zasądzenie kwoty 150 000 zł. z ustawowymi odsetkami tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości powodów w zakresie odpowiadającym służebności przesyłu, przez okres dziesięciu lat przed wniesieniem pozwu.Sądy obu instancji uznały, że ponieważ w okresie, gdy poprzednik prawny strony pozwanej posadowił przedmiotowe słupy linii energetycznej zarówno nieruchomość, na której je wzniesiono jak i linia energetyczna oraz przedsiębiorstwo przesyłowe, były własnością Skarbu Państwa, należy uznać, iż zajęcie i korzystanie w tym zakresie z przedmiotowej nieruchomości miało podstawy prawne, a zatem posiadacz służebności był w dobrej wierze i zgodnie z art. 224 § 1 w zw. z art. 352 k.c. nie był obowiązany do zapłaty wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości powodów, co skutkowało oddaleniem powództwa.W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie naruszenia art. 225 k.c. oraz art. 233 k.p.c., powodowie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali, że jest ona oczywiście uzasadniona z powodu naruszenia prawa materialnego przez przyjęcie, że nie doszło do obalenia domniemania dobrej wiary strony pozwanej i że powództwo oparte na art. 225 k.c. jest bezzasadne oraz naruszenia art. 233 k.c. przez całkowicie dowolną ocenę materiału dowodowego przy ustalaniu daty wybudowania urządzeń przesyłowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, a więc na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinien wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy.

Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu prawa, nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż mimo oczywistego nawet naruszenia przepisu, wyrok może być prawidłowy (porównaj między innymi postanowienia z dnia 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004/6/100, z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004/3/49 i z dnia 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07, niepubl.).Skarżący nie wykazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona we wskazanym wyżej rozumieniu. Nie przedstawili bowiem żadnych argumentów, które pozwalałyby na uznanie, że Sąd Apelacyjny w sposób oczywisty, a więc kwalifikowany, naruszył powołany w skardze art. 225 k.c. i w wyniku tego wydał wyrok oczywiście wadliwy.

Ich argumentacja sprowadza się w istocie do kwestionowania ustaleń faktycznych, które legły u podstaw zaskarżonego wyroku oraz polemiki z oceną dowodów, co jest niedopuszczalne w skardze kasacyjnej, której podstawą – zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. - nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów ani oceny dowodów, a więc między innymi art. 233 § 1 k.c. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie został uwzględniony, gdyż dotyczy on tylko sytuacji oddalenia skargi kasacyjnej i nie obejmuje żądania zwrotu tych kosztów w wypadku odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw]db