Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of special importance and new legal issue under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by participant I.B. against the lower court's decision to establish a necessary way of passage. The appellant argued that the case raised an important legal issue regarding the application of Article 145 of the Civil Code, but the Court found the legal question already settled in existing jurisprudence. Consequently, the Court ruled that the appeal lacked the special importance required for admissibility under Article 3989 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on an important legal issue is inadmissible if the issue lacks novelty, has already been resolved in case law, or concerns the application of existing rules rather than their interpretation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 507/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku H.T.przy uczestnictwie I.B., J.K., D.K. ,B.K., J.K., B.K., A.M., S.N. i W.S.o ustanowienie drogi koniecznej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania I.B. od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt IV Ca […]/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od uczestniczki I.B. na rzecz wnioskodawczyni H.T. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację uczestniczki I.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 4 grudnia 2013 r., którym ustanowiona została opisana służebność drogi koniecznej na rzecz każdoczesnego właściciela wskazanej nieruchomości, pasem gruntu wyznaczonym punktami […] na oznaczonej nieruchomości stanowiącej własność uczestniczki I.B. oraz zasądził na jej rzecz od wnioskodawczyni kwotę 447 zł tytułem wynagrodzenia.Uczestniczka I.B. w skardze kasacyjnej powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z koniecznością udzielenia odpowiedzi na pytania:- czy sąd powinien zarządzić przeprowadzenie drogi koniecznej przez grunty, które powstały w wyniku podziału i sprzedaży, jeżeli jest to możliwe, nawet mimo sprzeczności z jakimkolwiek interesem społeczno - gospodarczym;- czy sąd też powinien odmówić zastosowania art. 145 § 2 zdanie drugie k.c. jedynie w wypadku, gdy szczególnie istotny (wyjątkowy) interes społeczno - gospodarczy stałby z tym w sprzeczności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego.
Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, wymaga przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego się on pojawił oraz przedstawienia argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności.
Ponadto wiąże się z obowiązkiem wykazania, że problem jest istotny i poważny, w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).
Przedstawione przez skarżącą zagadnienie pozbawione jest cech istotności i nowości. Uregulowania art. 145 § 2 i 3 k.c. były przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego, które ukształtowały ich wykładnię (por. uchwałę z dnia 14 maja 2014 r., III CZP 14/14, OSNC 2015, nr 1, poz. 8; postanowienia z dnia 11 marca 1970 r., III CRN 36/70, OSNC 1970 nr 11, poz. 207; z dnia 2 kwietnia 2014 r., IV CSK 450/13, niepubl.; z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 74/14, OSNC 2015, nr 7-8, poz. 85; z dnia 16 stycznia 2015 r., III CSK 147/14, niepubl.).
Wynika z tych wypowiedzi, że w ramach rozważania wyboru jednego z możliwych przebiegów drogi koniecznej należy brać pod uwagę, jak najmniejsze obciążenie nieruchomości obciążonej oraz obciążenie nieruchomości, których sprzedaż lub inna czynność prawna doprowadziła do konieczności ustanowienia drogi. W każdym przypadku wymagana jest ocena okoliczności konkretnej sprawy, które mogą wskazywać na potrzebę odstępstwa od ustalonych zasad. Przedstawione przez skarżącą wątpliwości, osadzone w realiach niniejszej sprawy, nie dają podstaw do uznania, że zachodzi konieczność dokonywania wykładni tych przepisów po raz kolejny.
Przyczyny kwestionowania orzeczenia związane są z procesem stosowania prawa, a nie jego wykładni. Skarżąca nie wykazała, że sformułowane pytania stanowią nowe i rzeczywiście występujące zagadnienie prawne.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 520 § 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw a.ł.