Supreme Court dismisses cassation appeal for challenging factual findings instead of legal interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by B.B. against the lower court's decision. The appellant argued for admission based on specific statutory grounds, but the court found the appeal relied on questioning the factual evaluation and evidence assessment by the second-instance court. Since cassation proceedings strictly prohibit challenging factual findings, the appeal was rejected as inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts, or involves procedural invalidity; appeals challenging factual findings are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 506/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku B. B. przy uczestnictwie G. K., A. K., R. R., W. R. i L. S. o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt VIII Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawczyni B. B. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 19 lutego 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga wnioskodawczyni jest oczywiście uzasadniona, co ma miejsce wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej.
Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Taka sytuacja nie zachodzi w odniesieniu do wniesionej skargi.
W istocie bowiem skarga kasacyjna, mimo podniesienia w niej zarzutów prawa materialnego, w opiera się na kwestionowaniu oceny dowodów i dokonanych na tej podstawie ustaleń faktycznych przez Sąd drugiej instancji, co w postępowaniu kasacyjnych jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Wskazać należy, że nie zachodzi również zarzucana nieważność postępowania, którą ponadto Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia – z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Powołany w skardze kasacyjnej art. 379 pkt 4 k.p.c. stanowi o nieważności postępowania spowodowanej braniem udziału w sprawie sędziego wyłączonego z mocy ustawy, podczas, gdy art. 49 k.p.c. – powołany w zw. z art. 379 pkt 4 k.p.c. - nie dotyczy wyłączenia sędziego z mocy ustawy, lecz na żądanie sędziego lub na wniosek strony.
Ubocznie tylko dodać należy, iż w orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że wynikający z art. 386 § 5 k.p.c. obowiązek rozpoznania sprawy w innym składzie odnosi się tylko do tych sędziów, którzy wydali wyrok uchylony (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2012 r., V CSK 157/11, nie publ., z dnia 11 kwietnia 2013 r., I PK 259/12, OSNP 2014, nr 2, poz. 22 oraz z dnia 24 kwietnia 2014 r., III CSK 319/13, nie publ.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).