Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 50/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of clear legal error or abuse of right.

Numero d'incarto IV CSK 50/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by W. S. against the lower court's decision regarding inheritance disqualification. The appellant argued that the first-instance court failed to apply the abuse of right doctrine under Article 5 of the Civil Code, but the Supreme Court found no clear legal error. The court determined that the assessment of whether an abuse of right occurred is a discretionary judicial power based on the specific circumstances of the case, which the appellant did not successfully challenge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate a clear violation of substantive or procedural law or an obvious abuse of right prima facie.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal abuse of right Civil Code judicial discretion inheritance disqualification clear legal error procedural law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz § 6 pkt 6 oraz § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).
II CSK 344/10
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 50/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa W. S. ‎przeciwko A. J. ‎o uznanie za niegodnego dziedziczenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lipca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie‎z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II Ca 192/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz pozwanego od powoda kwotę 1800,- (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESkarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398 4 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).

Powołanie we wniosku przesłanki określonej w punkcie drugim wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Zarówno treść przedstawionego zagadnienia prawnego, jak i argumentacja powoda powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiły omawiane przesłanki. Sformułowane zagadnienie prawne powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, natomiast nie może mieć charakteru kazuistycznego i służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia, a do takiego rezultatu zmierza wniosek w tym zakresie przedstawiając zagadnienie czy w okolicznościach sprawy zasadnym było unicestwienie skutków przekroczenia terminu określonego w art. 929 k.p.c. w oparciu o art. 5 k.c. Sąd Okręgowy nie wykluczył zastosowania konstrukcji nadużycia prawa podmiotowego ale uznał, że brak wyjątkowych i szczególnych okoliczności, które by to uzasadniały.

Powód prezentuje więc tożsamy pogląd prawny co do zasady, a kwestionuje jedynie niezastosowanie art. 5 k.c. Z tych też przyczyn nie zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawa oraz oczywista zasadność skargi kasacyjnej, bowiem ocena, czy zachodzi nadużycie prawa, dokonywana jest na podstawie wszystkich okoliczności sprawy i z uwagi na jej uznaniowy charakter jest przejawem dyskrecjonalnej władzy sądu meriti. Zważywszy na treść uzasadnienia wniosku oraz motywów Sądu drugiej instancji nie można przypisać jej cechy dowolności widocznej prima facie i świadczącej o kwalifikowanym naruszeniu prawa materialnego mającym charakter oczywisty.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 oraz § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 461).