Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue of public interest.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for non-acceptance. The appellant argued that the lower court incorrectly applied insurance law provisions regarding key loss and policy validity. The court determined that the appellant failed to demonstrate an abstract legal issue of public interest or significant judicial divergence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises an abstract legal issue of public interest, not merely a specific dispute between parties.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 491/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa L. B.przeciwko (…) Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 sierpnia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 14 sierpnia 2018 r., sygn. akt I AGa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 14 sierpnia 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie z powództwa L. B. przeciwko (…) Towarzystwo Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji Powoda od wyroku Sądu Okręgowego w G. z 23 czerwca 2017 r. w pkt I. oddalił powództwo, zaś w pkt II. zasądził od Powoda na rzecz Pozwanego kwotę 4050,- zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.Od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) skargę kasacyjną wniósł Powód, zarzucając 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 807 § 1 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i brak uznania postanowienia § 21 pkt 1 o.w.u.
Autocasco za nieważne jako sprzeczne z art. 805 § 1 k.c. oraz art. 808 § 1 k.c., 2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 65 § 2 k.c., poprzez błędną wykładnię § 11 ust. 5 w zw. z § 27 ust. 1 pkt 4 o.w.u. i uznanie, że Pozwana nie ponosi odpowiedzialności, jeśli po utracie kluczy ubezpieczający nie poinformował o tym fakcie (…) i nie dokonał wymiany zamków ani też nie przekazał po zgłoszeniu szkody posiadanych kluczy, w sytuacji, gdy stan faktyczny w sprawie nie daje podstaw do ustalenia momentu powstania/dorobienia klucza a prawidłowa wykładnia ww. zapisów o.w.u. nie pozwala na ich zastosowanie w przypadku braku ustalenia momentu powstania/dorobienia klucza.
Powód wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w całości i przekazanie Sądowi Apelacyjnemu sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Skarżący wskazał, iż w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące ważności uzależnienia wypłaty odszkodowania dla leasingobiorcy od zgody ubezpieczyciela wyrażonej na polisie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, iż wskazanie przyczyny określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek przedstawienia zagadnienia o charakterze abstrakcyjnym wraz z argumentami prowadzącymi do rozbieżnych ocen prawnych, wykazania, że nie zostało ono rozstrzygnięte w dotychczasowym orzecznictwie, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia tej konkretnej sprawy, ale także innych podobnych spraw, przyczyniając się do rozwoju prawa (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).Wniosek Powoda o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia wymagań, o których mowa w 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., bowiem formułowane przez Skarżącego wątpliwości nie odpowiadają powyższym założeniom ani kryteriom przyjmowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego dla rozumienia przesłanki istotnego zagadnienia prawnego.Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu.jw