Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 439/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code Art. 3989.1.1

Numero d'incarto IV CSK 439/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a joint-stock company against a regional court's decision on inheritance distribution. The appellant argued that the lower court's application of Civil Code Art. 1036 regarding acquisition validity raised a significant legal issue requiring Supreme Court review. The court rejected this claim, noting that the legal question had already been interpreted by the Supreme Court and did not present serious doubts warranting a new ruling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, serious doubts regarding legal interpretation arise, or the proceedings are invalid; mere disagreement with existing precedent does not satisfy the requirement for a significant legal issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue inheritance distribution acquisition validity Civil Procedure Code joint-stock company costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c.
art. 1036 k.c.
Sąd Najwyższy dokonywał już wykładni art. 1036 k.c., a skarżąca nie wskazała poważnych wątpliwości, które wymagałyby ponownie zajęcia stanowiska w tej kwestii (zob.
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
Ubocznie trzeba zauważyć, że – wbrew odmiennym zapatrywaniom wnioskodawczyni – nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od kwoty sto pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art.
art. 520 § 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 520 § 2 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
520 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Wysokość kosztów została określona zgodnie z § 9 pkt 3 w związku z § 6 pkt 7 i § 13 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CO 21/63
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasada prawna z dnia 4 lipca 1963 r., III CO 21/63, OSNCP 1964, nr 12, poz.
III CZP 91/69
245, uchwały Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1969 r., III CZP 91/69, OSNCP 1970, nr 6, poz.
III CZP 95/93
107 i z dnia 28 lipca 1993 r., III CZP 95/93, OSNCP 1994, nr 2, poz.
IV CKN 595/00
30, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2002 r., IV CKN 595/00, nie publ., z dnia 24 stycznia 2008 r., I CSK 362/07, OSNC 2009, nr 3, poz.
I CSK 362/07
Supreme Court allows revocation of non-revocable power of attorney by heirs due to valid grounds overriding the clause.
III CRN 68/90
46 i z dnia 14 kwietnia 2011 r., IV CSK 395/10, nie publ., postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 1990 r., III CRN 68/90, OSNCP 1991, nr 8-9, poz.
V CKN 1298/00
Supreme Court dismisses appeal regarding ineffective disposition of inheritance share under Civil Code Art. 1036. Appeal rejected as no rights violated.
IV CKN 1212/00
Inadmissible appeal for inheritance rights violation due to subdivision without proper building condition assessment.
IV CSK 521/10
Supreme Court dismisses appeal in inheritance partition, upholding lower court's property allocation based on financial interests.
III CZ 98/02
Supreme Court dismissed appeal as value of disputed property was under 50,000 PLN threshold. Appeal rejected due to low value of specific co-ownership right. Constitutional complaint upheld as no right to appeal exists below threshold.
III CZ 153/02
Cassation dismissed because claim value under 50,000 PLN; only challenging division principle allows higher value.
V CZ 66/07
Supreme Court allows appeal when challenging entire property division, not just defendant's share value.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 439/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku O. W.‎przy uczestnictwie D. Spółki Jawnej D. w S., A. K., K. D. B. i A. B.‎o dział spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania D. Spółki Jawnej M. i A. D. w S. od postanowienia Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od uczestniczki D. Spółki Jawnej D. w S. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Uczestniczka postępowania „D.” Spółka Jawna D. w S. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 lutego 2014 r. oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 30 sierpnia 2013 r., którym Sąd Rejonowy ustalił, że w skład spadku po A.

B., zmarłym w dniu 31 lipca 1958 r., wchodzi prawo własności zabudowanej nieruchomości o obszarze 0,0526 ha położonej w S. wartości 391.000 zł, stwierdził bezskuteczność wobec wnioskodawczyni O. W. rozporządzenia polegającego na zawarciu w dniu 11 lutego 2010 r. przez A. B. i K. B. umowy sprzedaży udziałów wynoszących po 1/8 w prawie własności opisanej nieruchomości na rzecz „D.” Spółki Jawnej D. w S., ustalił, że wnioskodawczyni poczyniła nakłady na opisaną nieruchomość wartości 281.000 zł, przyznał tę nieruchomość wnioskodawczyni i zasądził od niej na rzecz „D.” Spółki Jawnej D. w S. kwotę 27.500 zł tytułem spłaty udziału i rozliczenia nakładów.

Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ewentualnie także postanowienia Sadu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu lub Sądowi pierwszej instancji.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołała się na przesłankę opisaną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Twierdziła, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii, czy oceniając na gruncie art. 1036 k.c. skuteczność nabycia z uwzględnieniem hipotetycznego wyniku postępowania, które toczyłoby się z udziałem zbywcy, sąd powinien dążyć do ustalenia konkretnych uprawnień, które przysługiwałyby współuprawnionym z uwzględnieniem zbywcy udziału, czy ma jedynie ogólnie antycypować wynik tego postępowania, jak daleko takie hipotetyczne ustalenia mogą i powinny sięgać i w jakim zakresie mogą być przy czynieniu owych hipotetycznych ustaleń brane pod uwagę okoliczności z okresu po zbyciu udziałów, a zwłaszcza czy za znaczące można uznawać zachowania zbywcy z tego okresu.Analiza wywodów zawartych skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W powołanym przepisie chodzi o zagadnienie obejmujące poważną wątpliwość prawną i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie ma znaczenie dla praktyki sądowej oraz dla rozstrzygnięcia złożonej skargi.

Skarżący, wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym.

Skarżąca nie sprostała tym wymaganiom. Sąd Najwyższy dokonywał już wykładni art. 1036 k.c., a skarżąca nie wskazała poważnych wątpliwości, które wymagałyby ponownie zajęcia stanowiska w tej kwestii (zob. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasada prawna z dnia 4 lipca 1963 r., III CO 21/63, OSNCP 1964, nr 12, poz. 245, uchwały Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1969 r., III CZP 91/69, OSNCP 1970, nr 6, poz. 107 i z dnia 28 lipca 1993 r., III CZP 95/93, OSNCP 1994, nr 2, poz. 30, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2002 r., IV CKN 595/00, nie publ., z dnia 24 stycznia 2008 r., I CSK 362/07, OSNC 2009, nr 3, poz. 46 i z dnia 14 kwietnia 2011 r., IV CSK 395/10, nie publ., postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 1990 r., III CRN 68/90, OSNCP 1991, nr 8-9, poz. 109, z dnia 1 grudnia 2000 r., V CKN 1298/00, OSNC 2001, nr 6, poz. 94, z dnia 16 lutego 2001 r., IV CKN 1212/00, OSNC 2001, nr 9, poz. 140 i z dnia 24 sierpnia 2011 r., IV CSK 521/10, nie publ.).

Pozwala to na stwierdzenie, że skarżącej nie chodzi o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego o istotnym znaczeniu dla praktyki sądowej, tylko o poddanie zaskarżonego postanowienia kontroli kasacyjnej.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Ubocznie trzeba zauważyć, że – wbrew odmiennym zapatrywaniom wnioskodawczyni – nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od kwoty sto pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.).

W sprawie o dział spadku wartość przedmiotu zaskarżenia z reguły nie może przekraczać wartości udziału należącego do uczestnika wnoszącego skargę, wyjątkowo jednak, gdy uczestnik podważa samą zasadę podziału albo gdy zaskarża rozstrzygnięcie dotyczące roszczeń dochodzonych z tytułu posiadania rzeczy wspólnej lub tytułem zwrotu pożytków albo rozliczenia nakładów, wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa niż wartość jego udziału. W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje zasadę podziału, w związku z czym wartością przedmiotu zaskarżenia może być wartość przedmiotu działu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11, z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60 i z dnia 26 lipca 2007 r., V CZ 66/07, IC 2008, nr 12, s. 53).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 520 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Wysokość kosztów została określona zgodnie z § 9 pkt 3 w związku z § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:

Dz. U. z 2013 r., poz. 461).