Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of new legal issue and obvious error under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a second-instance judgment denying a lease claim. The appellant argued that the lower court failed to apply the Civil Code correctly regarding mixed contracts, but the Supreme Court found no new legal issue requiring resolution. The court determined the appeal lacked merit because the legal questions were already settled in existing jurisprudence and did not constitute an obvious error warranting cassation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a new, unresolved legal issue or demonstrates an obvious error in the lower court's decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 405/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej […] w W.o ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w L.z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt IX Ga […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 14 stycznia 2013 r., którym oddalone zostało powództwo o ustalenie, że wstąpiła ona w stosunek dzierżawy oznaczonej nieruchomości gruntowej.W skardze kasacyjnej powódka powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przyczyny przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z koniecznością odpowiedzi na pytania: czy w razie zawarcia umowy, której treść zawiera elementy różnych rodzajów zobowiązań, z których dominujący jest jeden z nich, zasadne jest zakwalifikowanie takiego stosunku prawnego zgodnie z tym dominującym elementem; czy zawarcie umowy, w której dominującym jest element odpowiadający treści art. 693 § 1 k.c., poszerzony o dodatkowy element, wykraczający poza treść tego przepisu, uniemożliwia potraktowanie tej umowy jako stosunku prawnego przewidzianego w art. 693 § 1 k.c.Na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wskazuje rażące naruszenie przez Sąd okręgowy art. 65 § 1 i 2 k.c. w ramach oceny umowy zawartej w dniu 13 maja 2011 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz eliminację orzeczeń oczywiście wadliwych, bądź dotkniętych nieważnością postępowania, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących stron.
Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przesądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a zatem okoliczności przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 do 4 k.p.c. Nie podlegają natomiast badaniu podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Założenie wymagania objętego art. 3984 § 2 k.p.c. zostanie spełnione, jeżeli zostaną przedstawione w skardze kasacyjnej i uzasadnione przesłanki o charakterze publicznoprawnym, stanowiące podstawę wstępnej, merytorycznej oceny przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Ugruntowane zostało w orzecznictwie zapatrywanie, że skarżący powinien wskazać przepisy prawne, na tle stosowania których wyłoniło się zagadnienie, sformułować je, podać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen, a nadto motywację, że rozwiązanie go jest istotne nie tylko w rozpoznawanej sprawie, ale także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r.
I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.; z dnia 5 grudnia 2013 r., II CSK 244/13, niepubl.). Przedstawione przez skarżącą zagadnienie nie odpowiada wskazanym wymaganiom. Poruszone w nim kwestie nie stanowią nowego i nierozwiązanego dotychczas problemu. Skarżąca nie odwołała się do wypowiedzi w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Wniosek i jego uzasadnienie nie zawierają argumentów wskazujących na potrzebę zmiany dotychczas prezentowanego stanowiska, czy też kolejnej wypowiedzi tej kwestii dotyczącej.
Argumentacja skarżącej sprowadza się do zastosowania prawa w zaskarżonym wyroku, co nie jest objęte powołaną przyczyną przesądu. Pomija natomiast właściwe przyczyny, które spowodowały wydanie wyroku określonej treści.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. łączy się z obowiązkiem wykazania, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, czyli oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy, a jego skutkiem było wydanie przez Sąd drugiej instancji orzeczenia oczywiście wadliwego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl.).
Argumentacja uzasadnienia wniosku w odniesieniu do tej przesłanki na tle podstaw skargi kasacyjnej oraz motywów zaskarżonego postanowienia nie daje podstaw do uznania, że jest ono oczywiście wadliwe, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony, z uwagi na złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po upływie terminu przewidzianego w art. 3987 § 1 k.p.c.[aw]