Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 404/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on forest land nationalization exclusion based on historical subdivision into parcels under 25 hectares.

Numero d'incarto IV CSK 404/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the State Treasury's cassation appeal against a lower court ruling that reclassified forest land ownership from the State to private individuals. The lower court applied a 1944 decree excluding lands subdivided into parcels under 25 hectares from nationalization, relying on historical Prussian cadastral records. The Court upheld this interpretation, rejecting the State's argument that legal and physical subdivision must be distinguished, noting that the historical subdivision satisfied the statutory exclusion criteria.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1 ust. 3 lit. b dekretu PKWN z 12 grudnia 1944 r.; Art. 1 ust. 3 lit. b dekretu o lasach; The exclusion of forest lands from nationalization applies when they were legally or physically subdivided into parcels not exceeding 25 hectares prior to September 1, 1939, where such subdivision is evidenced by historical cadastral records.

Parole chiave

Generato dall'IA
forest land nationalization exclusion from state ownership historical cadastral records subdivision under 25 hectares 1944 PKWN decree private property restoration cassation appeal dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1 ust. 3 lit. b dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Państwa
Przyjął wykładnię art. 1 ust.
§ 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 20 stycznia 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa
art. 1 ust. 3 lit. b dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej
Przyjął wykładnię art. 1 ust.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CKN 664/97
(I CKN 664/97, OSNC 1999, Nr 1, poz.
III CZP 50/94
Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1994 r., III CZP 50/94, OSNCP 1994, nr 11, poz.
III CZP 54/94
212, oraz z dnia 27 kwietnia 1994 r., III CZP 54/94, OSNCP 1994, nr 11, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 404/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

Protokolant Izabela Czapowska

w sprawie z powództwa G.S. i E.S.

przeciwko Skarbowi Państwa - Nadleśnictwu […]

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej

w dniu 6 lutego 2009 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...],

oddala skargę kasacyjną; nie obciąża skarżącego kosztami

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2008 r. oddalił apelację

Skarbu Państwa – Nadleśnictwa od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 11

października 2007 r., którym ten Sąd uzgodnił treść prowadzonych przez niego

ksiąg wieczystych KW nr [...] i KW nr [...] z rzeczywistym stanem prawnym w ten

sposób, że nakazał wykreślić w działach II tych ksiąg Skarb Państwa –

Nadleśnictwo i wpisać w to miejsce jako właścicieli G.S. i E.S. na zasadzie

wspólności ustawowej. Przyjął wykładnię art. 1 ust. 3 lit. b dekretu Polskiego

Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych

lasów na własność Państwa (Dz. U. z 1944 r. Nr 15, poz. 82 ze zm.; dalej też:

dekret) wyrażoną w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 1998 r., I CKN

664/97 (OSNC

1999, nr 1, poz. 7), że podział faktyczny lasów i gruntów

leśnych na parcele nie większe niż 25 ha oznacza to samo, co stwierdzenie

faktu podziału tych gruntów na takie areały.

Skarga kasacyjna Skarbu Państwa od wyroku Sądu Okręgowego –

oparta na podstawie pierwszej z art. 398 3 k.p.c. – zawiera zarzut naruszenia

art. 1 ust. 3 lit. b dekretu i zmierza do uchylenia tego wyroku oraz przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 dekretu, lasy i grunty leśne o obszarze ponad 25 ha,

stanowiące własność lub współwłasność osób fizycznych i prawnych, przeszły na

własność Skarbu Państwa. Przejście to nastąpiło ex lege, a protokół przejęcia,

sporządzany w trybie § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych

z dnia 20 stycznia 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu

Wyzwolenia Narodowego z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na

własność Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 4, poz. 16) stanowił jedynie dowód tego, że

dana nieruchomość przeszła na własność Skarbu Państwa (por. uchwały Sądu

Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1994 r., III CZP 50/94, OSNCP 1994, nr 11, poz.

212, oraz z dnia 27 kwietnia 1994 r., III CZP 54/94, OSNCP 1994, nr 11, poz. 215).

Wyłączone zostały lasy i grunty leśne wymienione w art. 1 ust. 3, a więc stanowiące

własność samorządu terytorialnego (lit. a) oraz podzielone prawnie lub faktycznie

przed dniem 1 września 1939 r. na parcele nie większe niż 25 ha, stanowiące

własność osób fizycznych, grunty które nie były objęte przepisami art. 2 lit. e

dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (lit. b).

Skarżący nie zarzucił, że grunty poprzedników prawnych powodów były

objęte przepisami art. 2 ust. 1 lit. b dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej.

Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 1 ust. 3 lit. b dekretu, według którego

należące do osób fizycznych nieruchomości leśne o obszarze mniejszym niż 25 ha

nie zostały znacjonalizowane. Przyjął, że taka sytuacja miała miejsce z

uwagi na

podział nieruchomości na parcele, z których żadna nie przekraczała powierzchni

25 ha. Parcele te były uwidocznione w katastrze nieruchomości sporządzonym

jeszcze przez zaborcę pruskiego. Prezentując taką ocenę odwołał się do

stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 maja

1998 r. (I CKN 664/97, OSNC 1999, Nr 1, poz. 7). Sąd Najwyższy stwierdził

wówczas, że wyrażeniu „parcela" w rozumieniu przepisów dekretu PKWN o lasach

należy przypisać znaczenie potoczne, oznaczające działkę gruntu wydzieloną

z większego obszaru, a warunek podziału prawnego lub fizycznego na parcele

spełnia podział według przepisów katastru pruskiego lub austriackiego.

Ocena ta została bezzasadnie zakwestionowana w skardze kasacyjnej.

Po pierwsze, część zawartych w niej wywodów dotyczy wyjaśnienia rozumienia

pojęcia podziału prawnego oraz fizycznego i konieczności ich rozdzielenia, co

jednak nie miało znaczenia dla możliwości uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 1

ust. 3 lit. b dekretu PKWN o lasach, skoro warunek wyłączenia działania przepisów

tego dekretu spełniał zarówno podział prawny jak i fizyczny. Po drugie,

argumentacja przytoczona przez skarżącego, wbrew jego ocenie, nie podważa

stanowiska wyrażonego przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu powołanego wyżej

wyroku z dnia 8 maja 1998 r., że uwidocznienie podziału nieruchomości na parcele

w katastrze (w tym wypadku pruskim) odpowiada pojęciu podziału na parcele

użytemu w art. 1 ust. 3 lit. b dekretu PKWN o lasach.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.